Πρωτομαγιά 2009
Να σταματήσουμε τις αντεργατικές πολιτικές
Στην ενότητα η δύναμη, στον αγώνα η νίκη
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,
Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τους εργαζόμενους σε δεινή θέση. Η διεθνής οικονομική κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα μας και σε συνδυασμό με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δημιουργούν ένα τεράστιο κύμα, που απειλεί να σαρώσει κάθε δικαίωμα και κατάκτηση, που έχει ακόμη παραμείνει. Οι απολύσεις, το χτύπημα των συμβάσεων, η λιτότητα το πάγωμα των μισθών, των συντάξεων, οι εργασιακές σχέσεις- λάστιχο, η αύξηση της ανεργίας, ο περιορισμός των κοινωνικών και συλλογικών δικαιωμάτων, η έκρηξη της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, είναι στην ημερήσια διάταξη σ' όλο τον κόσμο και στη χώρα μας.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση οι εργαζόμενοι οργανώνουν τις αντιστάσεις τους, συσπειρώνονται, σχεδιάζουν νέους αγώνες.
Την κρίση δεν θα πρέπει να πληρώσει για μία ακόμα φορά η εργατική τάξη.
Η φετινή Πρωτομαγιά θα είναι μία νέα αφετηρία νέων ταξικών αγώνων.
Οι αξίες της ταξικής πάλης, της αγωνιστικής ενότητας πρέπει να εμπνέουν τους σημερινούς αγώνες των εργαζομένων, για έναν νέο κόσμο που οι άνθρωποι θα είναι πάνω από τα κέρδη.
Αντιπαλεύουμε την κυβερνητική πολιτική που συνεχίζει να ισοπεδώνει τα εργατικά δικαιώματα με την ανοχή και διευκόλυνση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.
Αγωνιζόμαστε ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία που με την κάλυψη του ΣΕΒ αλλά και με τις κυβερνητικές παροτρύνσεις εφαρμόζει το αντεργατικό δόγμα μισή δουλειά - μισός μισθός -μισή ζωή.
Παλεύουμε για ένα συνδικαλιστικό κίνημα που θα είναι ισχυρό, γιατί θα είναι ασυμβίβαστο, ενωμένο, αυτόνομο από κυβερνήσεις, εργοδοσία και κόμματα. Γι'; αυτό αποκρούουμε και τις συμβιβαστικές πολιτικές του εναλλασσόμενου κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) αλλά και την διασπαστική πρακτική του ΠΑΜΕ.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ
Για:
Να σταματήσει η πολιτική λιτότητας, το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων, η χορήγηση αντί αυξήσεων εκτάκτων βοηθημάτων.
Αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις με ελάχιστο μισθό 1300 ευρώ.
Επιδόματα ανεργίας στο 80% του μισθού, κατώτερη κύρια σύνταξη στα 20 ημερομίσθια.
Nα μπει φραγμός στις απολύσεις.
Ουσιώδη μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια.
Nα ακυρωθεί το νομοθετικό πλαίσιο που επιτρέπει τη μείωση του χρόνου εργασίας και τη μείωση μισθού. Να ανακληθούν όλες οι εκβιαστικές συμφωνίες. Να γίνει διαχειριστικός έλεγχος στις επιχειρήσεις.
Nα εφαρμοστεί 35ωρο και οι σταθερές εργασιακές σχέσεις, χωρίς ελαστικότητες.
Nα καταργηθεί η επισφαλής εργασία. Κατάργηση του θεσμού των εκτάκτων, ενιαία μόνιμη σχέση στο Δημόσιο.
Nα ισχυροποιηθεί το σύστημα κοινωνικής προστασίας και το Δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Να επιχορηγηθούν τα ασφαλιστικά ταμεία, να κατοχυρωθούν και να διευρυνθούν τα δικαιώματα των συνταξιούχων και να μην εφαρμοστεί η απόφαση του ΔΕΚ που με πρόσχημα την ισότητα καταργεί το κοινωνικό χαρακτήρα στο δημόσιο και τα δικαιώματα των γυναικών. Ενίσχυση του κοινωνικού μισθού και των κοινωνικών υποδομών.
Nα ενισχυθεί ο ρόλος του δημόσιου τομέα. Δημόσιος πόλος στο τραπεζικό σύστημα και ριζική αλλαγή των όρων λειτουργίας του. Να ακυρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων και η εμπορευματοποίηση κοινωνικών αγαθών. Δημόσια και ποιοτικά αναβαθμισμένη Παιδεία και Υγεία.
Περισσότερους φόρους στις μεγάλες επιχειρήσεις και εισοδήματα- Δίκαιο φορολογικό σύστημα.
Ίσα Δικαιώματα για τους μετανάστες
Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,
Τιμούμε τους αγώνες της τάξης μας. Η συνέχιση του αγώνα με μεγαλύτερη δύναμη στις σημερινές συνθήκες, η εξασφάλιση της συλλογικής δράσης σε μία περίοδο έξαρσης του ατομικισμού, η αισιοδοξία ότι παρά τις διαψεύσεις του 20ου αιώνα υπάρχει η δυνατότητα για ένα νέο σοσιαλιστικό όραμα, όπου θα πραγματώνεται η Ελευθερία, η Δημοκρατία, η Ισότητα και η Αλληλεγγύη, αποτελούν την καλύτερη υπόσχεση για όσους στο παρελθόν έδωσαν και τη ζωή τους για τα δίκαια της εργατικής τάξης.
Η κρίση του καπιταλισμού δε θα γίνει δική μας κρίση. Να πληρώσουν οι υπεύθυνοι. Ο αγώνας μας συνεχίζεται.
Η εργατική τάξη θα γίνει ο φορέας των ριζοσπαστικών αλλαγών στις σύγχρονες κοινωνίες στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε παγκόσμιο επίπεδο.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ 1Η ΜΑΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
Tags: αυτόνομη, ειδησεογραφία, συνδικαλισμός, απεργια, δραστηριότητες, κινητοποιήσεις, κινήματα, ανακοίνωση, επικαιρότητα
Η 1η Μαΐου ανήκει στις προαιρετικές αργίες, με απόφαση όμως του εκάστοτε Υπουργού Απασχόλησης χαρακτηρίζεται κάθε χρόνο σαν ημέρα υποχρεωτικής αργίας, βάσει του άρθρου 1 του Α.Ν. 380/68. Για φέτος η 1η Μαΐου που συμπίπτει με εργάσιμη ημέρα (Παρασκευή), καθορίστηκε ως ημέρα υποχρεωτικής αργίας με Υπουργική Απόφαση (αρ.πρωτ.13764/444/08-04-09).
Συγκεκριμένα, απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών και η λειτουργία των επιχειρήσεων, εκτός από αυτές που λειτουργούν νόμιμα κατά τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας όπως π.χ. επιχειρήσεις στον τομέα υγείας, τουρισμού, συγκοινωνίας, εργοστάσια συνεχούς λειτουργίας κλπ.
Ειδικότερα:
Α) Για τους εργαζόμενους που αμείβονται με ημερομίσθιο και δεν θα απασχοληθούν κατά την 1η Μαΐου δικαιούνται να λάβουν το καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους χωρίς καμία προσαύξηση.
Για τους εργαζόμενους που αμείβονται με ημερομίσθιο και θα απασχοληθούν κατά την 1η Μαΐου θα λάβουν το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιο και προσαύξηση 75% που θα υπολογιστεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν.
Β) Σε περίπτωση που αμείβονται με μηνιαίο μισθό, εάν η επιχείρηση λειτουργεί κατά τις Κυριακές και αργίες θα λάβουν μόνο προσαύξηση 75% που υπολογίζεται στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν, ενώ αν πρόκειται για επιχείρηση που αργεί και εκτάκτως λειτουργήσει την 1η Μαΐου θα λάβουν επιπλέον της προσαύξησης 75% (επί του νομίμου ωρομισθίου τους) και τόσα ωρομίσθια του καταβαλλόμενου μισθού για όσες ώρες απασχολήθηκαν.
Για το ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος του Δ.Σ. της Γ.Σ.Ε.Ε.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου με την υποχρεωτική αναφορά της πηγής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ
Tags: μισθοι, εισοδημα, απασχόληση, ειδησεογραφία, εργαζόμενοι, απεργια, δικαιώματα, εργασία, επικαιρότητα
Η μείωση των μισθών κατά 8% εντός του 2009, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (10.000 ρουσφετολογικές τοποθετήσεις μέσω stage και συμβάσεων έργου, έναντι 22.000 αποχωρήσεων) και η ασφαλιστική αβεβαιότητα, που υπαγορεύει το οικονομικό αδιέξοδο του ταμείου πρόνοιας, κινητοποιεί τους δημόσιους υπαλλήλους, που κλιμακώνουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις τους το επόμενο διάστημα.
Συγκεκριμένα, την επόμενη Τετάρτη η ΑΔΕΔΥ θα πραγματοποιήσει παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (12.00), ενώ υλοποιώντας σχετική απόφαση του Γενικού της Συμβουλίου στις 14 Μαϊου η ΑΔΕΔΥ θα προχωρήσει σε 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση σε όλο τον δημόσιο τομέα, διεκδικώντας την άμεση επιχορήγηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Έρχονται νέα μέτρα
"Η εισοδηματική πολιτική του 2009 επιφέρει κατακόρυφη μείωση των μισθών για τα επόμενα χρόνια, ενώ τα νέα μέτρα που ετοιμάζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την κυβέρνηση, μετά και την τελευταία έκθεση για την ελληνική οικονομία, κλιμακώνουν επικίνδυνα τις εξελίξεις και τα σενάρια για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους ανέργους.
Επιπλέον η απώλεια ήδη πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από τα αποθεματικά των Ταμείων σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών και την αύξηση της ανεργίας, οδηγεί κάτω από τα «όρια ασφαλείας» τα διαθέσιμα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων.
Αυτή η κατάσταση σε ορίζοντα τετραετίας μετατρέπει τις σημερινές δυσκολίες σε εφιαλτική εικόνα με μορφή πολλαπλών αδιεξόδων για την Κοινωνική Ασφάλιση", υποστήριξε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπ. Παπασπύρος, προσθέτοντας ότι επιχειρείται ανασύσταση του «καζινο-καπιταλισμού» και οι υπαίτιοι της κρίσης προσπαθούν να διασώσουν τα κέρδη τους, την ώρα που οι εργαζόμενοι απειλούνται με ολική καταστροφή κάθε εγγύησης αξιοπρεπούς διαβίωσης, κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος.
"Με το πρόσχημα του ελλείμματος η κυβέρνηση θα επιχειρήσει νέα μέτρα σε βάρος του εισοδήματος των εργαζομένων, της αντικατάστασης της μόνιμης εργασίας με stage και συμβάσεις, διαμορφώνοντας με τις επιλογές αυτές νέα αδιέξοδα στα ασφαλιστικά ταμεία", υποστήριξε ο αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Ηλ. Βρεττάκος. "Επιμένουν αμετανόητα στην ίδια πολιτική που οδήγησε στην κρίση τόνισε, τέλος, ο έτερος αντιπρόεδρος Κ. Παπαντωνίου.
Tags: ταμεια, μισθοι, ειδησεογραφία, συνδικαλισμός, αδεδυ, εργαζόμενοι, απεργια, δικαιώματα, δραστηριότητες, σύνταξη, κινητοποιήσεις, κριση, κράτος, ανακοίνωση, επικαιρότητα, πολιτική, οικονομία
Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι διαδήλωσαν χθες στο κέντρο της Αθήνας για να εκφράσουν την αγωνία και την αντίθεσή τους στο ζοφερό μέλλον που τους επιφυλάσσεται: Ανεργία, ελαστική απασχόληση, κατάργηση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Στοιχείο επιτυχίας της απεργίας και της μεγάλης πορείας ήταν ότι συμμετείχαν για πρώτη φορά τόσο πολλά σωματεία του ιδιωτικού τομέα.
Απεργία: μήνυμα σε κυβέρνηση και εργοδότες
"Η κρίση είναι δική σας, οι αγώνες δικοί μας"! Αυτό το διπλό μήνυμα που το πρώτο σκέλος του αφορά την κυβέρνηση και τους εργοδότες και το δεύτερο τη συνδικαλιστική ηγεσία έδωσαν περισσότεροι από 30.000 εργαζόμενοι στην Αθήνα και δεκάδες χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα, με τη συμμετοχή τους στην προχθεσινή απεργία. Σωματεία και σύλλογοι εργαζομένων από τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα έδωσαν μαζικό παρών σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες απεργιακές κινητοποιήσεις, της τελευταίας δεκαετίας, διαμηνύοντας σε κυβέρνηση και εργοδότες ότι όχι μόνο δεν είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν, αποδεχόμενοι απολύσεις, ελαστικότητες και μείωση μισθών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, αλλά θα διεκδικήσουν και την επιστροφή και όσων έχασαν.
Κουκουλοφόροι κυβέρνηση και τραπεζίτες
Οι δάσκαλοι και οι νοσηλευτές με τους "παγωμένους" μισθούς, τα εργατικά σωματεία από την Ιντρακόμ μέχρι το Μέταλλο που βιώνουν καθημερινά απολύσεις, οι ημι-απολυμένοι και απλήρωτοι της Κλωστοϋφαντουργίας, οι τραπεζοϋπάλληλοι που μένουν εδώ και δύο χρόνια χωρίς αυξήσεις, οι ταχυμεταφορείς και ντελιβεράδες που βιώνουν καθημερινά την ευελιξία και την ανασφάλεια, ήταν οι πρωταγωνιστές μιας πολύχρωμης, δυναμικής συγκέντρωσης και μιας πρωτόγνωρης πορείας που έφθανε ήδη στη Σταδίου, πριν ξεκινήσει από το Πεδίον του Άρεως. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα προεδρεία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κατάφεραν να μπούνε στην κεφαλή της πορείας λίγο πριν το Σύνταγμα, καθώς τα μπλοκ των εργαζομένων ήταν ιδιαίτερα μαζικά και δεν μπορούσαν να περάσουν ούτε από τα πεζοδρόμια. Οι εργαζόμενοι είχαν διάθεση να βρεθούν μεταξύ τους, να διαδηλώσουν, να φωνάξουν: "Κουκουλοφόρος είναι ο Καραμανλής και οι τραπεζίτες που πήρανε τα δισ.", να "στολίσουν" με αυγά την πρόσοψη των γραφείων του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων και να θυμίσουν στην Πετραλιά ότι "όταν η Φάνη θα ψάχνει για σταυρό, εμείς θα της θυμίζουμε το ασφαλιστικό". Οι εργαζόμενοι με τη συμμετοχή τους και τα συνθήματά τους δεν έδωσαν το παραμικρό περιθώριο για ελιγμούς και "διαπραγματεύσεις" σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. "Πληρώνουμε ήδη με αυθαίρετες απολύσεις, με εργασία λάστιχο, μια κρίση που δημιούργησαν οι επιχειρηματίες, οι τραπεζίτες και οι αγορές, διασπαθίζοντας, στο όνομα της "ανάπτυξης" και αυθαίρετα τον δημόσιο και κοινωνικό πλούτο, που εμείς δημιουργήσαμε με τη δουλειά μας. Δεν θα υποθηκεύσουμε το παρόν μας και το μέλλον των παιδιών μας για να αυγατίσουν τα κέρδη τους", μας λέει η Φ. Καλαντζή, ιδιωτική υπάλληλος σε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας.
Αυτοί καταρρέουν...
"Οι αγορές τους καταρρέουν, δεν θα καταρρεύσουμε και εμείς. Την κρίση να την πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν και σήμερα κρύβονται πίσω από τα golden boys", υποστήριξε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος, προσθέτοντας ότι "κυβέρνηση και εργοδότες επικαλούνται την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν μονάχα για να προστατεύσουν τα κέρδη τους". Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υποστήριξε ότι θα πρέπει οι εργαζόμενοι να δημιουργήσουν το δικό τους "μπλόκο" στην αυθαιρεσία κυβέρνησης και εργοδοτών, στην αμφισβήτηση των συμβάσεων, στις εργολαβίες θανάτου τύπου Κούνεβα, στις διαθεσιμότητες και τις υποχρεωτικές άδειες". Ακόμα σημείωσε ότι είναι θέμα χρόνου η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής, ενώ κατηγόρησε το ΠΑΜΕ για διασπαστική πολιτική. "Να σταματήσει η κυβέρνηση να χαϊδεύει τα αυτιά των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών" ζήτησε ο γ.γ. της ΓΣΕΕ Κ. Πουπάκης."Δεν μπορεί στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης να δίνονται κοινωνικοί πόροι σε τράπεζες και κεφάλαιο, ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα βρίσκονται στο έλεος των εργοδοτών και οι δημόσιοι υπάλληλοι υπόκεινται σε αφαίρεση ασφαλιστικών δικαιωμάτων και πάγωμα μισθών, με το άλλοθι της μονιμότητας, όταν περισσότεροι από 150.000 εργαζόμενοι στο δημόσιο αμείβονται με "μπλοκάκι" και είναι ανασφάλιστοι", τόνισε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπ. Παπασπύρος.
Θα τους λυγίσουμε...
"Δεν υποτασσόμαστε στην τρομοκρατία της κρίσης, δεν ανεχόμαστε την πολιτική κερδοσκοπία στο όνομα της κρίσης. Δεν θα λυγίσουμε εμείς. Θα λυγίσουν η κυβέρνηση και οι εργοδότες από τους νέους και ακόμα πιο δυναμικούς αγώνες των εργαζομένων που απορρίπτουν και τον συμβιβασμό και τη διάσπαση των αγώνων τους", τόνισε ο Αλ. Καλύβης επισημαίνοντας την πολιτική άγριας επίθεσης της κυβέρνησης στους εργαζόμενους που έχει και τη σιωπηλή ανοχή του ΠΑΣΟΚ. Ζήτησε να αναθεωρηθούν τώρα οι νόμοι Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ που επιτρέπουν στους εργοδότες να αλλάξουν την πλήρη εργασία σε μερική απασχόληση, αλλά και να ακυρωθούν όλες οι εκβιαστικές "συμφωνίες" που γίνονται με το πιστόλι στον κρόταφο. Απευθυνόμενος στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, τόνισε ότι "δεν αρκούν αυτά που έκαναν μέχρι τώρα τα συνδικάτα", καλώντας τους εργαζόμενους να ανεβάσουν στο έπακρο τη μαχητικότητα και την αλληλεγγύη και "να απορρίψουν ταυτόχρονα και τον συμβιβασμό και τη διάσπαση". *Περισσότεροι από 20.000 ήταν οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην δεύτερη συγκέντρωση που πραγματοποίησε το ΠΑΜΕ στην πλατεία Ομόνοιας. Η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 10.30, ενώ μετά την ολοκλήρωσή της πραγματοποιήθηκε πορεία η οποία αφού πέρασε από το Σύνταγμα κατέληξε στην λεωφόρο Συγγρού όπου και διαλύθηκε...
|
Καθολική συμμετοχή, αγωνιστική διάθεση
|
|
|
"Η συμμετοχή στην απεργία σε πολλούς κλάδους εργαζομένων είχε καθολική συμμετοχή, όπως και στα συλλαλητήρια της Αθήνας και των άλλων περιφερειακών πόλεων, ξεπέρασε σε μαζικότητα και αγωνιστικότητα ακόμη και τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια για το ασφαλιστικό" αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ. Τονίζει ακόμη πως "οι εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα έστειλαν ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση και στους εργοδότες ότι δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν άλλο τη πολιτική των απολύσεων- διαθεσιμοτήτων, της λιτότητας, των φόρων και της φτώχειας".
"Οι Έλληνες εργαζόμενοι, η νεολαία της πατρίδας μας ένωσε τη φωνή της με τους εργαζόμενους και τη νεολαία που διαδηλώνουν στο Λονδίνο, στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις του κόσμου. Ένωσε τη φωνή της με οργή, διαμαρτυρία και αγανάκτηση για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα βάρη της κρίσης που δημιούργησαν οι αχόρταγοι τραπεζίτες και το αδηφάγο μεγάλο κεφάλαιο", υπογράμμισε με δηλώσεις του ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ και γραμματέας του ΣΥΝ, Ν. Χουντής.
Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει πως "εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες, με την αγωνιστική τους παρουσία και συμμετοχή στη γενική απεργία έδωσαν απάντηση στην πολιτική της ανατροπής των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στο κύμα των απολύσεων και την πολιτική της λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Ν.Δ." και συμπληρώνει ότι "ο αγώνας των εργαζομένων στην Ελλάδα και την Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο, για να μην πληρώσουν τα βάρη της κρίσης οι οικονομικά αδύνατοι, αποτελεί το μόνο δρόμο αλλά και τη μοναδική ελπίδα για την ανατροπή του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού".
|
Tags: ειδησεογραφία, συνδικαλισμός, εργαζόμενοι, απεργια, δικαιώματα, δραστηριότητες, κινητοποιήσεις, κινήματα, επικαιρότητα, πολιτική, οικονομία
της ΛΕΝΑΣ ΔΟΥΚΙΔΟΥ
Μεγάλη ήταν η αντίδραση στην παράταση του εργάσιμου χρόνου των γυναικών δημοσίων υπαλλήλων. Πάνδημη. Λιγότερο στις οργανωμένες γυναίκες -σε ποιο βαθμό υπάρχουν άραγε σήμερα;- περισσότερο στους ανδρικά ιεραρχημένους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς, μιντιακούς χώρους. Κυρίως όμως είπαν «όχι» ομόφωνα και ανενδοίαστα οι απλές γυναίκες και οι άντρες, όταν ρωτήθηκαν στα ρεπορτάζ των καναλιών και των εφημερίδων ή όταν δημοσκοπήθηκαν.
Η ομόθυμη αντίδραση στην κατάργηση των πρόωρων συντάξεων των γυναικών ένα πράγμα έδειξε: Στη χώρα μας απ' όλους έχει συνειδητοποιηθεί ότι ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών δεν υπάρχει: Η βασική και από τις πρωταρχικές αρχές του Συντάγματός μας, η ισότητα των φύλων (που είχε θεσπιστεί από το 1975), παραβιάζεται κατάφωρα στην ελληνική κοινωνία με διάφορους τρόπους, πράγμα που εμποδίζει τις Ελληνίδες να εργαστούν ισότιμα με τους άντρες. Όλες, όλοι το παραδέχονται. Γι' αυτό, οι γυναίκες χρειάζονται ακόμα ορισμένες προσωρινές «προστατευτικές» διατάξεις, όπως αυτή της πρόωρης συνταξιοδότησης.
Ή μάλλον, όχι «προστατευτικές», καλύτερα θα τις ονομάζαμε «αποτρεπτικές». Διατάξεις, δηλαδή, που επικυρώνουν την ανισότητα και, μαζί με τις πραγματικές συνθήκες της ζωής τους, αποτρέπουν τις γυναίκες από το να οραματιστούν ή και να επιλέξουν μια εργασία που ενδεχομένως θα τους αρέσει, θα τις κοινωνικοποιεί και θα τις ολοκληρώνει.
(Ένα από τα συμπτώματα της ανισότητας αυτής είναι ότι, ενώ έχουμε σήμερα αναλογικά ικανό αριθμό γυναικών εργαζομένων, εμφανίζεται μικρός αριθμός -σε σύγκριση με τους άντρες- γυναικών σε «καριέρες» και σε ιεραρχίες.)
Αυτό θα έπρεπε ίσως να είναι το κυριότερο επιχείρημα του κράτους μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Παραβιάζεται το Σύνταγμά μας. Έχουμε, δηλαδή, κάποιες «προστατευτικές» για τις γυναίκες εργασιακές διατάξεις -για την ώρα(!)- ώστε να μη γίνεται αφόρητη η ζωή τους και να μπορούν ν' αντέξουν τη Συνταγματική Ισότητα!
Κοινή αντίληψη: «Κανείς δε λέει να μην εργάζονται. Ασφαλώς να εργάζονται. Να συμπληρώνουν το οικογενειακό εισόδημα. Αλλά να προλαβαίνουν και τις δουλειές στο σπίτι, αν όχι όλες -στις περιπτώσεις που ο σύντροφός τους συμβάλλει σ' αυτές-, την ευθύνη όμως να τη διατηρούν οι γυναίκες, όπως και την ευθύνη των παιδιών. Και αργότερα, με την πρόωρη σύνταξη, ίσα ίσα να μπορούν να επωμισθούν τυχόν βάρη των ηλικιωμένων γονέων των δικών τους και του συζύγου συνήθως...».
Στο σημείο αυτό θα έπρεπε να μπει ένα ερωτηματικό: Τι συμβαίνει άραγε στη νεότερη γενιά; Στα καινούργια ζευγάρια; Θα ενδιέφερε μια έρευνα, έστω δημοσιογραφική, αν όχι από το Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. Έχει αλλάξει κάτι; Ή διατηρεί και η νέα γυναίκα τους διπλούς και τριπλούς ρόλους που τη γονατίζουν; Εργαζόμενη, μητέρα, σύζυγος, ερωμένη, μαγείρισσα, παραδουλεύτρα, κοινωνική γραμματέας και οικονομολόγος της οικογένειας - όλα με το επίθετο «καλή» μπροστά.
Πέρασε καιρός, σαράντα πέντε περίπου χρόνια απ' όταν εμφανίστηκε το νεοφεμινιστικό κίνημα της εποχής, και τριάντα πέντε πάνω κάτω, όταν ήρθε στο απόγειό του στις εκβιομηχανισμένες κυρίως χώρες, Βόρεια Αμερική, Ευρώπη, Ιαπωνία. Ξεκίνησε από 'κεί, με τις αλλαγές που επέβαλε το νέο οικονομικό σύστημα στην οικογένεια, στις εργασιακές σχέσεις και στον τρόπο ζωής με τη μαζική συμμετοχή των γυναικών στους διάφορους τομείς εργασίας. Και μεταδόθηκε ευρύτατα, ταυτόχρονα με την έκρηξη των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Ήταν ένα κίνημα αλλαγής της καθιερωμένης κοινής γνώμης. Μαχητικό, ζωηρό, ευρηματικό, ανατρεπτικό. «Κίνημα του Τέταρτου Κόσμου», όπως αυτοαποκλήθηκαν οι φεμινίστριες την εποχή που όλοι συζητούσαν για το μέλλον του Τρίτου Κόσμου.
Στην Ελλάδα, την ίδια εποχή, η μεγάλη παρένθεση: Χούντα, σκοτάδι.
Αμέσως έπειτα, όλα τα κινήματα -οικολογικό, φεμινιστικό, ακόμα και το φοιτητικό που είχε ριζώσει και είχε αναπτυχθεί επαναστατικά τον καιρό της δικτατορίας- καπελώθηκαν πολιτικά: Ο κόσμος είχε λαχταρήσει τη δημοκρατία, τα κόμματα απόκτησαν ιδιαίτερο σφρίγος και δύναμη. Και το φεμινιστικό, όπως και τα υπόλοιπα κινήματα, υπέστη και αυτό ένα είδος -αφαίμαξης; αποχύμωσης; πρόωρης γήρανσης;- γενικά, ένα είδος μετάλλαξης. Και δεν πέτυχε θεαματικές αλλαγές. Αλλά κι αυτή ακόμα η αλλαγή, η παραδοχή ότι ισοτιμία δεν υπάρχει -κάτι δεν είναι;
* Η Λένα Δουκίδου είναι συγγραφέας-δημοσιογράφος.
Tags: εργασιακές σχέσεις, ειδησεογραφία, απεργια, σύνταξη, κινητοποιήσεις, επικαιρότητα, απόψεις, γυναικα, πολιτική
Η σημερινή γενική απεργία είναι η πρώτη πανελλαδική κινητοποίηση, μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που εγγράφεται σε μια νέα διεθνή δυναμική.
Η χρεοκοπία του νεοφιλελευθερισμού φέρνει στην επικαιρότητα την ανάγκη μιας διαφορετικής οικονομικής πολιτικής, που θα θέτει ως προτεραιότητα την ανάπτυξη με μοχλό τον δημόσιο τομέα, θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών και θα σέβεται το περιβάλλον. Τώρα καμία από τις κυρίαρχες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το αλαζονικό "επιχείρημα" ότι οι εργαζόμενοι σε καθεμιά χώρα κινητοποιούνται με... αναχρονιστικά αιτήματα!
Τα συνδικάτα στη χώρα μας είναι μέρος της κρίσης του πολιτικού συστήματος, μπορούν όμως να ξεφύγουν, αν συντελέσουν στην αναγέννηση της πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής δράσης, αν απευθυνθούν και κατορθώσουν να εκφράσουν τους παρίες της κοινωνικής κρίσης, τη γενιά των 700 ευρώ, τις δυνάμεις της επισφαλούς εργασίας, το προλεταριάτο της μετανάστευσης. Αν κατορθώσουν να πείσουν ότι τα συμφέροντα των εργαζομένων με σταθερές σχέσεις εργασίας διασφαλίζονται μόνον εφόσον ενταχθούν σε κοινούς αγώνες με τα συμφέροντα των εκτός των τειχών εργαζομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης, που χάνει από την εισφοροδιαφυγή της μαύρης εργασίας.
Προχθές στη Θεσσαλονίκη η Σύγκλητος του πανεπιστημίου έδωσε ένα παράδειγμα που πρέπει να βρει μιμητές ευρύτερα. Συζήτησε και ζήτησε να αλλάξει το καθεστώς των εργολαβιών με την ενοικίαση εργαζομένων. Ένα αίτημα που πρόβαλαν με την κατάληψή τους ωρομίσθιοι εργαζόμενοι του πανεπιστημίου έγινε θέμα συζήτησης και αντιμετώπισης στους πανεπιστημιακούς θεσμούς. Στον αντίποδα της δημοκρατικής διαβούλευσης, οι δυνάμεις του συστήματος που ποντάρουν στη βία και την αστυνομολαγνεία προσπάθησαν να μετατρέψουν ένα νομιμοποιημένο κοινωνικό αίτημα σε αφορμή σύγκρουσης, κατάλυσης του ασύλου, δηλαδή ένα κοινωνικό θέμα να εκφυλιστεί σε θέμα δημόσιας τάξης.
Από τη Θεσσαλονίκη όμως έλειπαν τα συνδικάτα. Η παρέμβασή τους, αν γινόταν μάλιστα έγκαιρα, θα έδειχνε μια άλλη προοπτική για το συνδικαλιστικό κίνημα και για την ποιότητα των ελευθεριών και των διεκδικήσεων στη χώρα μας.
Tags: ειδησεογραφία, συνδικαλισμός, εργαζόμενοι, απεργια, δικαιώματα, κινητοποιήσεις, κριση, κινήματα, επικαιρότητα, απόψεις, πολιτική, οικονομία
Στις 2 Απριλίου απεργούμε όλοι και όλες
Γιατί η κυβέρνηση και οι εργοδότες μας κλέβουν και μας κοροϊδεύουν!
Γιατί δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους!
Tags: αυτόνομη, ειδησεογραφία, συνδικαλισμός, , εργαζόμενοι, απεργια, δικαιώματα, δραστηριότητες, κινητοποιήσεις, κινήματα, ανακοίνωση, επικαιρότητα, πολιτική
NA MHΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 2 ΑΠΡΙΛΗ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η Κυβέρνηση παρά τις αντιδράσεις του συνδικαλιστικού κινήματος προχώρησε σε νέα πρωτόγνωρη επίθεση σε βάρος του εισοδήματος και των δικαιωμάτων μας.
Με πρόσχημα την κρίση σταμάτησε να χορηγεί και τα ελάχιστα ψίχουλα, που έδινε ως «αυξήσεις» στους μισθούς και τις συντάξεις μας.
Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια αντί για εισοδηματική πολιτική καταφεύγει σε έκτακτα βοηθήματα, που αφορούν ένα μικρό αριθμό εργαζόμενων και συνταξιούχων, καταδικάζοντας το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων σε κατακόρυφη μείωση του εισοδήματός μας.
Είναι προκλητικοί. Θεωρούν ότι ένας συνταξιούχος των 1000 ¬
στην Ελλάδα της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας,
είναι προνομιούχος και δεν του χορηγούν ούτε έκτακτο βοήθημα.
Με τα μέτρα της κυβέρνησης η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και των συνταξιούχων που το 2008 είχε απώλειες πάνω από 3%, με βάση την άνοδο του πληθωρισμού το 2009, δεν θα έχει ούτε 1 ¬ ονομαστική αύξηση. Η μείωση αυτή δεν θα περιοριστεί στους μισθούς και τις συντάξεις μόνο για το 2009, αλλά θα επεκταθεί σε όλες τις πρόσθετες παροχές και επιδόματα που έχουν ως βάση τον βασικό μισθό καθώς και στις επικουρικές συντάξεις. Αυτό θα έχει επιπτώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις και για τα επόμενα χρόνια αφού οι μισθοί μας θα παραμείνουν καθηλωμένοι λόγω των μηδενικών αυξήσεων ενώ η ακρίβεια και ο τιμάριθμος θα εξακολουθούν να καλπάζουν.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επεκτείνει και στο δημόσιο τις απαράδεκτες και αντικοινωνικές ρυθμίσεις για τον διαχωρισμό παλιών και νέων εργαζομένων, με βασικό στόχο να περιορίσει τα δικαιώματα των νέων και να δημιουργήσει διαφορές μεταξύ των εργαζομένων, προκειμένου να περάσει την πολιτική της. Έτσι καλεί σε ψευτοδιάλογο με στόχο να διαμορφώσει μισθολογική πολιτική για τους νεοπροσλαμβανόμενους, που θα έχουν περιορισμένες αποδοχές και δικαιώματα.
Η μη χορήγηση αυξήσεων στους μισθούς θα έχει επιπτώσεις και στα επικουρικά ταμεία, διότι αφού δεν θα έχουν επιπλέον έσοδα, δεν θα χορηγήσουν ούτε και αυτά αυξήσεις.
Στην αντιλαϊκή εισοδηματική πολιτική έρχονται να προστεθούν η άρνηση της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα οξυμένα προβλήματα στο εφάπαξ και τον ΟΠΑΔ καθώς και η επιλογή της στην ενίσχυση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Η απόφασή της να οδηγήσει το ΤΠΔΥ σε δανεισμό αντί να καλύψει το έλλειμμα του με επιχορήγηση, παρά το γεγονός ότι το κράτος χρωστά στο ταμείο πάνω από 1,5 δις ¬, οδηγεί το ταμείο προοπτικά σε διάλυση. Επιπλέον αρνείται την ενίσχυση του ΟΠΑΔ και επιμένει στο πάγωμα των προσλήψεων μόνιμου προσωπικού με δραματικές επιπτώσεις στις εργασιακές σχέσεις μας και τα ταμεία μας αλλά και στη λειτουργία των Δημοσίων Υπηρεσιών.
Ταυτόχρονα τα μέτρα της κυβέρνησης για τους δημοσίους υπαλλήλους ενισχύουν την ασυδοσία των εργοδοτών και τους διευκολύνει να προχωρήσουν σε μαζικές απολύσεις, μείωση των ωρών εργασίας και αντίστοιχη των μισθών, συρρικνώνοντας ακόμα περισσότερο τα ήδη περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα.
Η κυβέρνηση για να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική της καταφεύγει σε μια προσπάθεια διαίρεσης των εργαζομένων και δημιουργία αντιπαραθέσεων μεταξύ μας. Μας παρουσιάζει ως βολεμένους επειδή υπάρχει η μονιμότητα για να δικαιολογήσει την μη χορήγηση αυξήσεων.
Απέναντι σ'; αυτή την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης δεν μπορεί να υπάρξει καμία ανοχή και η μόνη απάντηση είναι ο μαζικός, αποφασιστικός πανεργατικός αγώνας.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Όλοι στην Απεργία στις 2 ΑΠΡΙΛΗ
και στη Συγκέντρωση στις 11 στο πεδίο του Άρεως.
Μάρτης 2009
Tags: μισθοι, αυτόνομη, ειδησεογραφία, αδεδυ, εργαζόμενοι, απεργια, κινητοποιήσεις, κράτος, ανακοίνωση, επικαιρότητα, θέσεις, οικονομία
