Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα έχουν χαμηλότερο βασικό μισθό και λιγότερα επιδόματα, τα οποία θα είναι ίδια σε όλα τα υπουργεία
Του Σωτηρη Nικα
Ψηλά στην ατζέντα των μεταρρυθμίσεων που θέλει να προχωρήσει η κυβέρνηση στο πλαίσιο της διατηρήσιμης μείωσης του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ βρίσκεται η κατάρτιση του ενιαίου μισθολογίου για τους νεοπροσλαμβανόμενους στο Δημόσιο. Στόχος του οικονομικού επιτελείου είναι να φέρει σαρωτικές αλλαγές στο υπάρχον καθεστώς, όπως έχει ήδη κάνει στις ΔΕΚΟ, ενώ ταυτόχρονα εξετάζονται και οι αλλαγές που θα γίνουν κατά την είσοδο των νέων στην αγορά εργασίας.
Το σχέδιο, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομίας κ. Γ. Παπαθανασίου, προβλέπει τις ίδιες απολαβές σε όλους τους εργαζομένους που θα έχουν τα ίδια προσόντα και τα ίδια χρόνια υπηρεσίας, ανεξαρτήτως του υπουργείου ή του δημόσιου φορέα που δουλεύουν. Μάλιστα, οι εκτιμήσεις που έχουν κάνει στο υπουργείο Οικονομίας δείχνουν ότι όταν το νέο μισθολόγιο εφαρμοστεί καθολικά, μπορεί να προκύψει όφελος έως και 35% από τις μισθολογικές δαπάνες του προϋπολογισμού. Οι αλλαγές που σχεδιάζονται αυτή τη στιγμή από την κυβέρνηση είναι:
1. Η μείωση του βασικού μισθού των νεοπροσλαμβανομένων. Με τον τρόπο αυτό αναμένεται να κλείσει η «ψαλίδα» με τους νέους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, ενώ η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να εφαρμοστεί η εργασιακή νομοθεσία του ιδιωτικού τομέα -πλην μονιμότητας- γι' αυτούς που θα εργάζονται στον Δημόσιο από τις αρχές του 2010.
2. Να μην υπάρχουν διαφορετικές μισθολογικές αποδοχές από δημόσια υπηρεσία σε δημόσια υπηρεσία και από υπουργείο σε υπουργείο, καθώς μία από τις προθέσεις της κυβέρνησης είναι να διευκολυνθεί η κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Πλέον οι μετατάξεις από φορέα σε φορέα θα γίνονται γρηγορότερα και χωρίς πολλές αντιδράσεις από τους υπαλλήλους, αφού δεν θα έχουν μισθολογικά οφέλη να παραμείνουν σε μία θέση ή να κυνηγήσουν κάποια άλλη.
3. Η σημαντική περικοπή επιδομάτων. Οι νέοι υπάλληλοι δεν θα απολαμβάνουν πλέον πολλά από τα επιδόματα που υπάρχουν και σε αρκετές περιπτώσεις ανέρχονται αθροιστικά ακόμα και στο ύψος του βασικού τους μισθού. Μάλιστα, υπολογίζεται ότι αν διακοπεί η επιδοματική πολιτική που εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή, μπορεί να αποφέρει έσοδα έως και 35% επί του συνολικού κονδυλίου του προϋπολογισμού για τις αποδοχές.
Βέβαια, για την εφαρμογή του νέου ενιαίου μισθολογίου, από το οποίο θα «κοπούν» πολλά επιδόματα, χρειάζεται να γίνει μια πλήρης και σαφής καταγραφή του συνόλου των επιδομάτων. Προς το παρόν, το σίγουρο είναι ότι επιδόματα κοινωνικού χαρακτήρα δεν θα επηρεαστούν. Τέτοια είναι το οικογενειακό επίδομα, τα επιδόματα για τις μητέρες και τα επιδόματα που δίνονται βάσει των γνώσεων των υπαλλήλων (πτυχίο, μεταπτυχιακό κ.λπ.).
Αυτά που είναι υπό κατάργηση αφορούν σε περιπτώσεις επιδομάτων όπως τα ΔΕΒΕΕΤ του υπουργείου Οικονομίας, τα εξωδιδακτικά του υπουργείου Παιδείας, τα νοσοκομειακά του υπουργείου Υγείας και ούτω καθ' εξής για κάθε υπουργείο. Οι πρώτες κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση έγιναν με την ενσωμάτωση των ειδικών λογαριασμών στον κρατικό προϋπολογισμό, έτσι ώστε να διαχειρίζεται κεντρικά η επιδοματική πολιτική. Στο ίδιο πλαίσιο δημιουργείται κεντρική αρχή για την καταβολή του συνόλου των αποδοχών όλων των δημοσίων υπαλλήλων.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ μετά το πάγωμα των αποδοχών των εργαζομένων, ανακοίνωσε στην Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ότι δεν δικαιούται να διαπραγματευτεί οικονομικά αιτήματα και να υπογράψει, όπως γίνονταν κάθε χρόνο, Σ.Σ.Ε.
Δηλαδή καταργεί το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης.
Η Α.Σ.Κ.-Ο.Τ.Α. εκτιμώντας ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην περαιτέρω εφαρμογή αντεργατικών μέτρων, που θα έχουν σχέση:
1.Με την περικοπή αποδοχών και την εφαρμογή νέου μισθολογίου για τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζόμενους με χαμηλότερες αποδοχές.
2.Με την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης όλων των εργαζομένων στο δημόσιο και την κατάργηση των ευνοϊκών συνταξιοδοτικών διακρίσεων των γυναικών.
3.Την κατάργηση παροχών του ταμείου υγείας, τη μείωση των επικουρικών συντάξεων και των παροχών του ταμείου πρόνοιας (εφάπαξ) και
4.Την συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων τομέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και την περαιτέρω άλωση των εργασιακών σχέσεων με τη συνέχιση των προσλήψεων μέσω stage, την έγκριση 10.000 θέσεων με δελτίο παροχής υπηρεσιών για το 2009 και 20.000 θέσεων συμβασιούχων για μια τριετία, μέσω του προγράμματος του Ο.Α.Ε.Δ.
Αν πραγματοποιηθούν αυτές οι προσλήψεις θα μιλάμε για οικονομική κατάρρευση της Τ.Α. και των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων.
Η Α.Σ.Κ.-Ο.Τ.Α. στη προχθεσινή συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της Π.Ο.Ε-Ο.Τ.Α πρότεινε την κινητοποίηση του κλάδου για να μην περάσουν τα παραπάνω μέτρα. Ιδιαίτερα για τις προσλήψεις νέων συμβασιούχων πρότεινε:
Ψ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ
Ψ Την προκήρυξη ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ30.000 νέων θέσεων μόνιμου προσωπικού, με επιδότησή τους απ' την κυβέρνηση, για την κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων των Ο.Τ.Α. και ιδιαίτερα των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας.
Η αποτροπή της πρόσληψης των 20.000 συμβασιούχων δεν γίνεται με μια απλή καταδίκη και ενημέρωση των εργαζομένων, όπως αποφάσισαν οι Π.Α.Σ.Κ.Ε.-Δ.Α.Κ.Ε. στο Γενικό Συμβούλιο, ούτε με την προκήρυξη μιας 24ωρης απεργίας στο τέλος Ιούνη και μετά καλό καλοκαίρι όπως πρότεινε η Δ.Α.Σ. (ΚΚΕ).
Οι 20.000 προσλήψεις θα γίνουν το αμέσως επόμενο διάστημα και πρέπει να αποτραπούν με οποιονδήποτε τρόπο. Μετά το καλοκαίρι θα είναι αργά, γιατί πλέον στην Τ.Α η πλειοψηφία των εργαζομένων θα είναι συμβασιούχοι και εργαζόμενοι των Δημοτικών Επιχειρήσεων. Τα ταμεία σε τρία χρόνια δεν θα μπορούν να δίνουν το εφάπαξ και την επικουρική σύνταξη και κάθε κινητοποίηση για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας, την επιστροφή της ανακύκλωσης στους Ο.Τ.Α. και την υπογραφή Σ.Σ.Ε θα πολύ είναι δύσκολη.
Συνάδελφοι-σσες ό,τι δεν κάνει η πλειοψηφία (Π.Α.Σ.Κ.Ε.) στην Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α πρέπει να κάνετε εσείς στα σωματεία. Ματαιώστε κάθε πρόσληψη νέου συμβασιούχου. Αγωνισθείτε για προκήρυξη θέσεων μόνιμου προσωπικού.
Οι αρνητικές επιπτώσεις του ρόλου των τραπεζών στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα δεν περιορίζονται στα φαινόμενα ασφυξίας που έχουν επιβάλει σε μία μεγάλη κατηγορία των νοικοκυριών και των δυσμενών όρων δανεισμού που θέτουν μετά από την κρατική εγγυοδοσία των 28 δισ. και μια μακρά περίοδο αποκόμισης υψηλών υπερκερδών. Την τελευταία τετραετία έχουν ακολουθήσει μέσω της Ένωσής τους, με συστηματικό τρόπο, υπό την ανοχή, αν όχι με την ενθάρρυνση, της κυβέρνησης, μια στρατηγική αμφισβήτησης της κλαδικής συλλογικής διαπραγμάτευσης με την ΟΤΟΕ.
Η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών αρνείται και πάλι να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις για την υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης ωθώντας τα μέλη της στις αποκεντρωμένες, ανά τράπεζα, επιχειρησιακές συμβάσεις. Επικαλούμενη το καταστατικό της που δεν αναφέρεται σε εργοδοτική οργάνωση,αλλά σε ένωση προώθησης των συμφερόντων των μελών της παραγνωρίζει σκόπιμα ότι μια τέτοια επιδίωξη δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη των ελάχιστων όρων απασχόλησης και εργασίας του προσωπικού τους, ενώ,την ίδια στιγμή που είναι και μέλος διεθνών εργοδοτικών οργανώσεων του κλάδου, ανατρέπει μια μακρά παράδοση πολλών δεκαετιών υπογραφής συλλογικών συμβάσεων με την ΟΤΟΕ, πολλές από τις οποίες είχαν καινοτόμο και πρωτοποριακό ρόλο στο σύστημα των συλλογικών εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα.
Η στάση αυτή της ΕΕΤ δημιουργεί ένα σοβαρό προηγούμενο για το μέλλον του συστήματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Συνιστά τον πολιορκητικό κριό για την αποδιάρθρωση και αποδόμηση της έννοιας των κλαδικών συμβάσεων και της απορρέουσας πολιτικής τους για στοιχειώδη εργασιακή, κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους του ίδιου κλάδου. Ενισχύει την αποδοχή, ως κυρίαρχης αρχής, της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης στη συνείδηση των εργαζομένων, ώστε να υιοθετούν τον άκρατο ανταγωνισμό των επιχειρήσεων μέχρι την εξαφάνιση του ανταγωνιστή και την εύλογη απώλεια θέσεων εργασίας που θα προκύψει για τους συναδέλφους τους από το κλείσιμο των άλλων επιχειρήσεων.
Η στρατηγική της αποκέντρωσης των διαπραγματεύσεων σε επιχειρησιακό ή και τοπικό επίπεδο που ήδη επιχειρείται προ πολλού στην Ευρώπη με τη συνακόλουθη αποδυνάμωση των κεντρικών, συνήθως κλαδικών διαπραγματεύσεων και του ρόλου των κλαδικών συνδικάτων, φαίνεται να υλοποείται στην ελληνική πραγματικότητα με την επιμονή που επιδεικνύεται από την πλευρά των τραπεζών. Επισημαίνεται, βέβαια, ότι οι πολιτικές αυτές εντάσσονται στη σφαίρα των ευέλικτων πρακτικών διαμόρφωσης των αμοιβών εκτός των δεσμευτικών όρων που διαμορφώνονται από τις υπερκείμενες και γενικότερου περιεχομένου συλλογικές ρυθμίσεις. Στον ευρωπαϊκό χώρο, όπου κυριαρχούν οι κλαδικές συμβάσεις και σπανίζουν οι διακλαδικές, που συναντάμε στην Ελλάδα με τη σύμβαση που υπογράφει η ΓΣΕΕ, οι πολιτικές αυτές εκδηλώνονται με πολλούς τρόπους κατά την τελευταία 20ετία μεταξύ των οποίων είναι:
- Η διατήρηση των όρων της κλαδικής διαπραγμάτευσης σε χαμηλά επίπεδα για να μεταφέρεται το κύριο βάρος στις αποκεντρωμένες διαπραγματεύσεις.
- Η εισαγωγή ειδικής ρήτρας στις κλαδικές συμβάσεις ώστε να είναι δυνατή η νόμιμη διάβρωση του περιεχομένου τους με ειδικότερες επιχειρησιακές ή τοπικές συμβάσεις.
- Η αποχώρηση επιχειρήσεων από τις κλαδικές εργοδοτικές ενώσεις ώστε να μην δεσμεύονται από το περιεχόμενο των κλαδικών συμβάσεων.
- Η δημιουργία «διασπαστικών» κλαδικών εργοδοτικών οργανώσεων για να διαπραγματεύονται με νέους όρους το εργασιακό καθεστώς και τις αμοιβές του προσωπικού τους.
Οι πρακτικές αυτές δεν αφήνουν αδιάφορες τις εγχώριες ενώσεις του κεφαλαίου που από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας κάνουν δειλές αναφορές στην ανάγκη, υπό προϋποθέσεις, διάβρωσης της «συγκεντρωτικής» για τα ελληνικά δεδομένα σύμβασης για τον γενικό κατώτατο μισθό ώστε να μην ισχύει σε περιοχές με υψηλή ανεργία, σε φθίνοντες κλάδους και σε νέους εργαζόμενους. Από την άλλη, οι τράπεζες βάλλουν συστηματικά κατά της συγκεντρωτικής, γι' αυτές, κλαδικής σύμβασης και η επιβουλή αυτή αποτελεί την πρώτη έντονη σχετική προσπάθεια που καταγράφεται στον ελληνικό χώρο.
Στο παρελθόν υπήρξαν νομοθετικές παρεμβάσεις (Ν.2639/9που άνοιξαν για πρώτη φορά την πόρτα της απορρύθμισης των κλαδικών συμβάσεων παρέχοντας τη δυνατότητα στους εργοδότες σε περιοχές με υψηλή ανεργία να καταβάλουν μισθούς χαμηλότερους από τους ισχύοντες στον κλάδο, μέχρι του επιπέδου του γενικού κατώτατου μισθού. Οι ρυθμίσεις αυτές μπορούσαν να εφαρμοσθούν στο πλαίσιο των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης, με επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις και με ατομικές συμβάσεις εργασίας για την περίοδο 1998-2001.
Το νομοθετικό αυτό προηγούμενο και οι σύγχρονες απόπειρες αλλαγής του τρόπου διαμόρφωσης των αμοιβών με την πρωτοβουλία του τραπεζικού κεφαλαίου, που αναπαράγουν αντίστοιχες διεθνείς εμπειρίες, δυναμιτίζουν τον ρόλο των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη συνάρθρωση των διαφορετικών επιπέδων και ειδών των συλλογικών συμβάσεων. Επιπλέον, η ευέλικτη αυτή εξέλιξη του συστήματος της συλλογικής διαπραγμάτευσης με άξονα την αποκέντρωση ενισχύει συμβολικά και πρακτικά τις πολιτικές εξατομίκευσης των εργασιακών σχέσεων και ειδικότερα των αμοιβών (σύνδεση με την απόδοση) αποσυλλογικοποιώντας την εργασία και μεταφέροντας τον ανταγωνισμό και την αλληλεξόντωση των επιχειρήσεων στους κόλπους των ίδιων των εργαζομένων.
Σε μεγάλο θύμα της οικονομικής κρίσης και μάλιστα με πολλαπλούς τρόπους αναδεικνύονται τα ασφαλιστικά Ταμεία, τα οποία κινδυνεύουν μάλιστα να περιπέσουν σε καθεστώς μόνιμης και αυξανόμενης αδυναμίας να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Η οικονομική κρίση βρίσκει τα Ταμεία αδυνατισμένα από την υποχρεωτική έκθεσή τους στα δομημένα ομόλογα. Από την ίδια διαδικασία δηλαδή η οποία ήταν στον πυρήνα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, με την επιβαρυντική διαφορά, στην ελληνική περίπτωση, να έχει συνωμοτήσει η ίδια η κυβέρνηση με τις διοικήσεις των Ταμείων και διάφορους τραπεζίτες για να φάνε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών. Τώρα στη χρόνια υποχρηματοδότηση των Ταμείων από την κυβέρνηση προστίθεται το γεγονός ότι πλέον ο ένας στους τέσσερις εργαζόμενους στο Δημόσιο δουλεύει με καθεστώς σύμβασης ή stage, με αποτέλεσμα ακόμα μεγαλύτερη "αιμορραγία" για τα Ταμεία. Πρόκειται στην πραγματικότητα για τη μεταφορά και στο Δημόσιο πλέον του μεγάλου προβλήματος της εργασίας με μπλοκάκι, η οποία έχει ήδη τσακίσει ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα στον ιδιωτικό τομέα. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την κρίση τονώνοντας την απασχόληση και κατά συνέπεια την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, αφού η ίδια τοποθετεί χαμηλά τον πήχυ για τον ιδιωτικό τομέα, τον οποίο κανονικά θα έπρεπε να παρασύρει προς τα πάνω. Και πώς να κάνει διαφορετικά όταν εξακολουθεί αυτοκτονικά να κινείται στο πλαίσιο της εδώ και τώρα συμμόρφωσης με τους ονομαστικούς δείκτες του Συμφώνου Σταθερότητας και ταυτόχρονα δεν θέλει ή δεν μπορεί να συλλέξει φόρους. Φυσικά χρήμα κυκλοφορεί, αλλά είναι μαύρο.
Η παρουσία των εργολαβιών στο Δημόσιο εντείνεται κατά την τελευταία δεκαετία υποτασσόμενη σε λογικές ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών και των εσωτερικών τους λειτουργιών, αναζήτησης όρων μείωσης του λειτουργικού τους κόστους, αλλά και εξυπηρετώντας συχνά ένα ευρύτατο πλαίσιο διαπλοκής συμφερόντων που επιβουλεύεται την έννοια του δημόσιου συμφέροντος.
Η τάση «εργολαβοποίησης» του Δημοσίου αποτελεί μια έμμεση και υποκατάστατη μορφή ιδιωτικοποίησης εκεί όπου ο δημόσιος τομέας διατηρεί την παρουσία του, εκχωρώντας, ωστόσο, εσωτερικές λειτουργίες του σε ιδιώτες. Οι πρακτικές αυτές ξεκινούν από τον καθαρισμό και τη φύλαξη κτιρίων και επεκτείνονται και σε άλλες λειτουργίες, όπως η συντήρηση, η υποστήριξη προγραμμάτων κ.λπ. Επίσης συνδυάζονται συχνότατα με παραβιάσεις της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας απέναντι σε ένα ιδιαίτερα ευάλωτο εργατικό δυναμικό, κυρίως αλλοδαπό, στον χώρο του καθαρισμού κτιρίων.
Η αντιμετώπιση του φαινομένου των εργολαβιών στο Δημόσιο εξαρτάται, κατ' αρχήν, από την ύπαρξη ισχυρής πολιτικής βούλησης ανατροπής της ισχύουσας τάσης και πρακτικής που ωθεί στη γενίκευση και στην περαιτέρω επέκτασή του, αλλά και τη δημιουργία του αναγκαίου εναλλακτικού θεσμικού πλαισίου. Αυτό, βεβαίως, δεν στερεί τη δυνατότητα σε χώρους όπου αναπτύσσονται κινήματα κατά των εργολάβων (π.χ. ΑΠΘ, ΗΣΑΠ) να υπάρξουν και επί μέρους λύσεις που μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο.
Ειδικότερα στο πεδίο των υπηρεσιών καθαρισμού και φύλαξης στον δημόσιο τομέα μπορούν να υπάρξουν αλλαγές στο πλαίσιο των ακόλουθων αρχών, η υλοποίηση των οποίων είναι ιδιαίτερα σύνθετη και απαιτεί την υιοθέτηση διαφορετικών εναλλακτικών σεναρίων. Οι αρχές αυτές και τα συνακόλουθα σενάρια έχουν ως εξής:
α) Η κατάργηση των εργολαβιών στο Δημόσιο υλοποιείται:
α1) Με την άμεση έκπτωση των εργολάβων για τους οποίους υπάρχουν επιβεβαιωμένες καταγγελίες για καταστρατήγηση της νομοθεσίας, σύμφωνα, άλλωστε, με τις ισχύουσες υπουργικές εγκυκλίους αλλά και των όρων των εργολαβικών συμβάσεων που συνήθως δεν τηρούνται.
α2) Με τη μη προσφυγή σε νέες συμβάσεις εργολαβίας μετά από τη λήξη τους στις περιπτώσεις που δεν υπάρχουν καταγγελίες σε βάρος των εργολάβων, προκειμένου να μην εγερθούν αξιώσεις κατά του Δημοσίου λόγω της πρόωρης λύσης των συμβάσεων.
β) Η απασχόληση με καθεστώς δημοσίου τομέα, που συνεπάγεται καθεστώς πρόσληψης Δημοσίου μέσω ΑΣΕΠ, υλοποιείται:
β1) Με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου στο πλαίσιο του εργασιακού καθεστώτος που ισχύει για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
β2) Με καθεστώς δημοσίου δικαίου (δημοσίου υπαλλήλου) στο πλαίσιο του ενιαίου εργασιακού καθεστώτος στο Δημόσιο που προτάσσει η ΑΔΕΔΥ.
γ) Η διατήρηση της απασχόλησης για τους εργαζόμενους στις εργολαβίες που παρέχουν υπηρεσίες στον δημόσιο τομέα υλοποιείται με τους πλέον σύνθετους όρους και εξαρτάται:
γ1) Από το εργασιακό καθεστώς που θα επιλεγεί ανάμεσα στα δύο προηγούμενα σενάρια (καθεστώς αορίστου χρόνου ή δημοσίου υπαλλήλου).
γ2) Από την ιθαγένεια του απασχολούμενου δυναμικού. Ειδικότερα οι Έλληνες εργαζόμενοι συμμετέχουν στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ σε οποιοδήποτε από τα προηγούμενα σενάρια. Το ίδιο μπορεί να ισχύσει και για τους αλλοδαπούς κοινοτικής προέλευσης είτε χωρίς προϋποθέσεις είτε με τη διατήρησή τους (π.χ. πιστοποιητικό ελληνομάθειας). Όσο για τους μη κοινοτικούς, από τη στιγμή που δεν απαγορεύεται, αν και δεν ενθαρρύνεται, η απασχόλησή τους στο Δημόσιο, είναι δυνατόν να προσληφθούν μόνο με συμβάσεις αορίστου χρόνου και υπό την προϋπόθεση ότι αλλάζει ο νόμος για τη συμμετοχή στον ΑΣΕΠ αίροντας τις διακρίσεις σε βάρος τους. Η εκδοχή αυτή υπηρετεί την αρχή της αλληλεγγύης και για τους εργαζόμενους των τρίτων χωρών που πλειοψηφούν στις εργολαβίες καθαρισμού. Εντούτοις αδυνατεί να επιβάλει την ομογενοποίηση της απασχόλησης στο Δημόσιο με καθεστώς δημοσίου υπαλλήλου, αφού αυτό δεν είναι δυνατόν για τους μη κοινοτικούς.
γ3) Από το σύστημα μοριοδότησης για όσους θα συμμετάσχουν σε ένα ανοικτό διαγωνισμό ώστε να μην προκύψουν νέες άδικες ρυθμίσεις. Στο σύστημα μπορούν να υπαχθούν όσοι έχουν προϋπηρεσία στο συγκεκριμένο έργο (π.χ. ΗΣΑΠ), όσοι εργάζονται σε άλλο έργο του Δημοσίου, οι εργαζόμενοι στον κλάδο γενικότερα και οι απολυμένοι από εταιρείες που είχαν αναλάβει έργο στο Δημόσιο.
δ) Τέλος, κρίνεται αναγκαία η ύπαρξη μεταβατικών διατάξεων μέχρι την οριστική λύση του προβλήματος και προκειμένου να μην παραμείνουν ακάλυπτες οι λειτουργίες του Δημοσίου κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, που δεν πρέπει να υπερβαίνει συνολικά τη διετία. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο διαφαίνονται δύο εναλλακτικά σενάρια. Πρώτον, ο αρμόδιος δημόσιος φορέας θα πρέπει να προσλάβει απευθείας το προσωπικό των εργολαβικών εταιρειών με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Η εκδοχή αυτή αποβάλλει μεν αμέσως τους εργολάβους, διατηρεί όμως προσωρινά την ευέλικτη απασχόληση στο Δημόσιο, ενώ δεν παρέχει τη δυνατότητα άμεσης πρόσληψης των μη κοινοτικών που εργάζονται στους εργολάβους μέχρι τη νομοθετική ρύθμιση του προβλήματος και την έναρξη της εφαρμογής της. Δεύτερον, προκειμένου να εξασφαλισθεί άμεσα η διατήρηση της απασχόλησης των μη κοινοτικών, στο πλαίσιο της προς αυτούς αλληλεγγύης, δυστυχώς ως μόνη λύση παρουσιάζεται η διατήρηση των εργολάβων υπό τον απαράβατο όρο του σεβασμού της νομοθεσίας για τη σύντομη αυτή περίοδο, ως αναγκαίο κακό.
Πρέπει, επομένως, να γίνει κατανοητό ότι η έξωση των εργολάβων από το Δημόσιο, εκτός από τις εύλογες αντιστάσεις που θα συναντήσει για την παραμονή τους, απαιτεί και τις αναγκαίες συγκλίσεις ως προς τους όρους που θα υλοποιηθεί και τις αρχές που θα κληθεί να υπηρετήσει.
Ένα στοιχείο με ιδιαίτερη σημασία για το ζήτημα των εργολαβιών καθαρισμού φέρνει σήμερα στο φως η "Αυγή" και ενώ συμπληρώνονται 6 μήνες από τη δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα. Η συμμετοχή ενός πρωτοκλασάτου στελέχους της ΟΙΚΟΜΕΤ στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ δίνει άλλο νόημα στην υπόθεση της «χαλαρής» στάσης της ΓΣΕΕ έναντι των εργολάβων. Το όνομα της Αθανασίας (Νάνσυ) Γισδάκη λέει πολλά στις καθαρίστριες τις ΟΙΚΟΜΕΤ, εκεί που παίχτηκε σε μικρογραφία ολόκληρο το έργο της ελαστικής ανασφάλιστης εργασίας στην Ελλάδα. Ένας ιδιοκτήτης, πρώην συνδικαλιστής μάλιστα, υποχρεώνει τις καθαρίστριες με την πρόσληψή τους να υπογράφουν λευκά χαρτιά και για την παραίτησή τους. Και μια προσωπάρχης - διευθύντρια που παίζει τον ρόλο του δεξιού χεριού, που υποκινεί τη σύσταση εργοδοτικού σωματείου και έχει ως αποστολή να καταπνίγει κάθε αντίδραση που τυχόν εκδηλωθεί. Όταν όμως το όνομα της διευθύντριας βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ, τότε το έργο αποκτά άλλη τροπή και από εργασιακό δράμα μετατρέπεται σε συνδικαλιστικό και πολιτικό θρίλερ. Η κυρία Γισδάκη Αθανασία του Κωνσταντίνου συμμετείχε με το ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ στις εκλογές του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου του Πειραιά, που πραγματοποιήθηκαν στις 11 και 12 Φεβρουαρίου 2007. Οι εργοδότες εκπροσωπούν τους εργαζόμενους... Το εργοδοτικό Σωματείο της ΟΙΚΟΜΕΤ δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά, ιδιαιτέρως εφόσον εκκρεμούσαν σωρεία καταγγελιών εις βάρος της εταιρείας. Η λύση βρέθηκε μέσω της δημιουργίας του «Σωματείου Επιμελητών Κτιρίων Πειραιά», το οποίο έδωσε την κάλυψή του για να συμμετάσχει η κυρία Γισδάκη εκ μέρους της ΟΙΚΟΜΕΤ στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ (φωτ). Η κυρία Γισδάκη δεν εξελέγη. Ωστόσο, συγκέντρωσε αρκετές ψήφους ώστε να καταλάβει τη δεύτερη αναπληρωματική θέση για τη Γενική Συνέλευση της ΓΣΕΕ. Μετά τον πρόσφατο αιφνίδιο θάνατο του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, κατέλαβε την πρώτη αναπληρωματική θέση και βρίσκεται μόλις ένα βήμα από την ανάδειξή της σε εκπρόσωπο των εργαζομένων όλου του Πειραιά στη ΓΣΕΕ. Η στάση της ΓΣΕΕ στα μεγάλα προβλήματα των καθαριστριών χαρακτηρίζεται από τις ίδιες τις καθαρίστριες ως αδιάφορη, ενίοτε και υπονομευτική για τον αγώνα που δίνουν, ιδιαίτερα μετά την επίθεση στην Κούνεβα. Η στάση αυτή πολλές φορές έλαβε και προσωπικά χαρακτηριστικά για τον πρόεδρο της Συνομοσπονδίας Γιάννη Παναγόπουλο, με τον οποίο οι καθαρίστριες της ΠΕΚΟΠ πολλές φορές ήρθαν σε αντιπαράθεση κατηγορώντας τον για ενδοτική στάση στο θέμα της ΟΙΚΟΜΕΤ και του εργολάβου Οικονομάκη. Η συμμετοχή της διευθύντριας του Οικονομάκη στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ, συμμετοχή την οποία ασφαλώς γνώριζε ο κ. Παναγόπουλος ως επικεφαλής της συνδικαλιστικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ, βάζει έναν επιπλέον παράγοντα που ενδεχομένως εξηγεί τη μέχρι σήμερα στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Ο ίδιος ο Οικονομάκης εξάλλου δεν έκρυψε ποτέ τη συμμετοχή του στην ΠΑΣΚΕ δηλώνοντας υπερήφανος για τη συνδικαλιστική του δράση πριν εξελιχθεί σε μεγαλοεργολάβο - ιδιοκτήτη εταιρειών καθαρισμού και security. Δεν άλλαξε τίποτα Σήμερα η ΟΙΚΟΜΕΤ συνεχίζει να καθαρίζει τους σταθμούς και τους συρμούς του ΗΣΑΠ. Σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, παρά τη σωρεία καταγγελιών εις βάρος της και παρά τη συμπλήρωση έξι μηνών από την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Η Βλασία Παπαθανάση, πρόεδρος της ΠΕΚΟΠ δηλώνει πως δεν την εκπλήσσει η συνέχιση του καθεστώτος αυτού. «Κάναμε πορεία για την Κωνσταντίνα και η ΓΣΕΕ δεν έβγαλε την παραμικρή ανακοίνωση. Μας είπαν σωματείο σφραγίδα. Η αποκάλυψη της συμμετοχής της Γισδάκη στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ, δείχνει πως είχαμε δίκιο που φωνάζαμε τόσο καιρό...». Για τον ρόλο τής «εν αναμονή» εκπροσώπου των εργαζομένων του Πειραιά μιλά η Μαρίνα Κοντάκη, εργαζόμενη έως και σήμερα στην ΟΙΚΟΜΕΤ. «Θα είναι τρελό να φτάσει κάποτε να μας εκπροσωπεί η κυρία Γισδάκη στη ΓΣΕΕ. Ήταν εκείνη με την οποία η Κωνσταντίνα είχε συγκρουστεί αμέτρητες φορές διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Θα αποτελεί προσβολή για την ίδια την Κούνεβα και για όλους μας...».
Μετά από μια μακρά περίοδο γενικευμένων νεοφιλελεύθερων πολιτικών στο
ευρωπαϊκό πεδίο, η Ελλάδα είναι μια χώρα με ελλειμματικό κοινωνικό
κράτος, με συστηματικές παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας ενώ μια
σειρά αντεργατικών νόμων ή και νομοθετικών κενών αφήνει απροστάτευτη
την εργασία. Έτσι λοιπόν η επερχόμενη οικονομική κρίση όχι μόνο
βρίσκει τους εργαζόμενους σε δύσκολη θέση αλλά αποτελεί και την αφορμή
για την επιδείνωσή της. Όλη την προηγούμενη περίοδο ενώ οι
επιχειρήσεις είδαν τα κέρδη τους να εκτινάσσονται, και παρά τις
εκάστοτε κυβερνητικές υποσχέσεις για γενική ευημερία, οι κοινωνικές
ανισότητες διευρύνθηκαν επικίνδυνα. Σαν αυτό να μην συνέβη, οι
κυρίαρχοι οικονομικοί κύκλοι καλούν τους εργαζόμενους να πληρώσουν το
λογαριασμό της πολιτικής τους ...;
Οι εργαζόμενοι όμως είναι οι μόνοι που δεν φταίνε.
Τα αποτελέσματα των πολιτικών των προηγούμενων χρόνων φαίνονται από
τους αριθμούς με τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.
" 360.000 άνεργοι για το 2008 οι περισσότεροι από αυτούς μακροχρόνιοι
" 350.000 προσωρινά απασχολούμενοι
" 270.000 εργαζόμενοι με μερική απασχόληση
" 30.000 εργαζόμενοι με καθεστώς δανεισμού
" 70000 εργαζόμενοι με καθεστώς εργολαβίας
" 30.000 εργαζόμενοι σε stage
" 270.000 μισθωτοί εργαζόμενοι με μπλοκάκι
" 600.000 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι.
Την ίδια στιγμή:
" Οι πραγματικές αμοιβές βρίσκονται στα επίπεδα του 1984.
" Το 25% των εργαζομένων λαμβάνει αμοιβές μέχρι 750 ευρώ.
" Το 14% των μισθωτών ανήκει στην κατηγορία των νεόπτωχων.
" Το 21% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας (πρώτη θέση στην ΕΕ15)
" 400.000 μισθωτοί καταφεύγουν σε δεύτερη εργασία ενώ η πλειοψηφία τους καλύπτει βασικές ανάγκες μέσω του δανεισμού με επαχθείς κατά κανόνα όρους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι εργοδότες επιβάλλουν είτε την μετατροπή
της πλήρους απασχόλησης σε μειωμένο ωράριο είτε την εκ περιτροπής
τετραήμερη και τριήμερη εργασία αξιοποιώντας αντεργατικές ρυθμίσεις
του 1990 και του 1998. Και όλα αυτά με την επίκληση «οικονομικού
περιορισμού της δραστηριότητας της επιχείρησης» στην οποία προσφεύγουν
ακόμη και αν πρόκειται για μικρή μείωση των κερδών τους μετά από μια
περίοδο μεγάλης κερδοφορίας.
Επιβάλλεται λοιπόν η λήψη μέτρων που θα βάζουν φραγμούς στη
γενικευμένη εργασιακή ανασφάλεια και φτώχεια:
" Αυστηρός έλεγχος των απολύσεων (αιτιολόγηση απολύσεων, επέκταση της προστασίας για τις ομαδικές απολύσεις για τις επιχειρήσεις κάτω των 20 εργαζόμενων).
" Καθιέρωση θεσμών εργατικού και κοινωνικού διαχειριστικού ελέγχου στις επιχειρήσεις που επικαλούνται οικονομικά προβλήματα για την επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων.
" Κατάργηση των ρυθμίσεων που επιβάλλουν βλαπτικούς όρους στους εργαζόμενους.
" Αναγνώριση και ενίσχυση των δικαιωμάτων των πιο ευάλωτων τμημάτων της μισθωτής εργασίας και ανεξάρτητα από εθνικότητα. .
" Άμεση κατάργηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης στο δημόσιο τομέα.
" Ενίσχυση των επιθεωρήσεων εργασίας με προσωπικό και αρμοδιότητες.
" Γενναία αύξηση του ύψους αλλά και επιμήκυνση καταβολής του επιδόματος ανεργίας.
" Επιβολή κοινωνικού φόρου στις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε απολύσεις λόγω αναδιαρθρώσεων.
ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ
Αγγελίδης Μανώλης,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αρανίτου Βάλια, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Βακαλούλης Μιχάλης,Universite' Paris 8
Βάκη Φωτεινή,Ιόνιο Πανεπιστήμιο
Βαρουφάκης Γιάννης,Πανεπιστήμο Αθηνών
Βασιλάκης Σπύρος,Οικονομικό Πανεπιστήμιο
Δεδουσόπουλος Απόστολος,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Δημητρίου Στέφανος,Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Δημουλάς Κώστας,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Δικαίος Κώστας,Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
Δουράκης Γιώργος, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ζαχαράτος Γεράσιμος,Πανεπιστήμιο Πατρών
Θανοπούλου Ελένη, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Θεοδωρίδης Γιώργος,Ανοικτό Πανεπιστήμιο
Θεοτοκάς Γιάννης,Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Θεοτοκάς Νίκος,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Kαζάκος Αρις,Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Καλλινικάκη Θεανώ,Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
Καραμεσίνη Μαρία,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Καρδάσης Βασίλης,Πανεπιστήμιο Κρήτης
Καρύδης Βασίλης,Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Kαυτανζόγλου Ιωάννα,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κεραμίδου Ιωάννα, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Κοκκινάκης Γιάννης,Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κοταρίδης Νίκος,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Κουζέλης Γεράσιμος,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κουζής Γιάννης, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Κουντούρης Μάνος,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κουτεντάκης Φραγκίσκος,Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κρέτσος Λευτέρης,Coventry University
Κωνσταντακόπουλος Σταύρος,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Λαμπριανίδης Λόης,Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Λαπατσιώρας Σπύρος, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Λελεδάκης Κανάκης,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Μαλούτας Θωμάς,Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Μαρούδας Λεωνίδας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Μαρωνίτη Νίκη,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Μαυρίδης Ηρακλής,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Μηλιός Γιάννης, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Μιχαηλίδης Παναγιώτης, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Μιχαλάκης Ανδρέας,Πανεπιστήμιο Πατρών
Μιχαλοπούλου Καίτη,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Μουδόπουλος Σταύρος,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Μπάλιας Στάθης,Πανεπιστήμιο Πατρών
Μυλωνάκης Δημήτρης, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Μωυσίδης Αντώνης, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Νικολαΐδης Ευάγγελος, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Οικονομάκης Γιώργος, Πανεπιστήμιο Πατρών
Πάκος Φάνης,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πανταζής Απόστολος,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Παπαδημητρίου Δέσποινα,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Παντελίδου Μάρω, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Παπαδοπούλου Δέσποινα,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Παπαθεοδώρου Χρίστος,Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
Πετμεζίδου Μαρία,Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
Πετράκη Γεωργία,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πετραλιάς Νίκος,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πολίτη Τζίνα,Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Πουρνάρη Μαρία,Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Πρόκου Ελένη,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ρήγος Αλκης,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ρομπόλης Σάββας,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Σακκάς Δημήτρης,Πανεπιστήμιο Πατρών
Σερεμέτης Δημήτρης,Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Σκαμνάκης Χριστόφορος,Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
Σπουρδαλάκης Μιχάλης,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Σταθάκης Γιώργος, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Σταμάτης Κώστας,Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Στασινοπούλου Ολγα,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Στυλιανού Αρις,Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Σωτηρέλης Γιώργος,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Σωτηρόπουλος Δημήτρης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Τραυλός -Τζανετάτος Δημήτρης,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Τριανταφυλλίδου Αννα,Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
Τσακαλώτος Ευκλείδης, Οικονομικό Πανεπιστήμιο
Τσοπόγλου Σταύρος,Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Φαράκλας Γιώργος, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Φουρτούνης Γιώργος,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Φωτίου Θεανώ,Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Χασάπης Δημήτρης,Πανεπιστήμιο Αθηνών
Χριστόπουλος Δημήτρης,Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ψημμένος Ιορδάνης, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πακέτο μέτρων με στόχο τη συγκάλυψη των πρωτόγνωρων και εκρηκτικών ποσοστών ανεργίας δρομολογεί η κυβέρνηση, επιδιώκοντας την τιθάσευσή της σε επίπεδα κάτω από το 10%. Η πρόβλεψη τόσο παραγόντων του υπουργείου Απασχόλησης όσο και επιστημόνων του ΙΝΕ για αλματώδη αύξηση των ανέργων, τους οποίους υπολογίζουν σε 600.000 στο τέλος του καλοκαιριού, έχει σημάνει συναγερμό στην κυβέρνηση, που βλέπει την ανεργία να ξεφεύγει από τους πρώτους μήνες της οικονομικής κρίσης, διάστημα κατά το οποία αυξήθηκαν σημαντικά οι απολύσεις και κυριολεκτικά "πάγωσαν" οι προσλήψεις.
Έτσι, εκτός από τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες για 200.000 ευκαιρίες απασχόλησης που ανακοινώθηκαν την περασμένη εβδομάδα από τον ΟΑΕΔ, το υπουργείο Απασχόλησης κατευθύνει κονδύλια του ΕΣΠΑ συνολικού ύψους 2,5 δισ. ευρώ, τα οποία θα ενταχθούν στο επιχειρησιακό πρόγραμμα 2009 - 2013 και αφορούν τη δοκιμασμένη πλην όμως αποτυχημένη, συνταγή της κατάρτισης και της διά βίου εκπαίδευσης. Στόχος, να φύγουν χιλιάδες άνεργοι από τις λίστες του ΟΑΕΔ και να ενταχθούν μέσω προγραμμάτων σε κατάσταση απασχολησιμότητας.
Με ποσοστό 2% στο ίδιο πρόγραμμα συμμετέχουν και οι λεγόμενοι "κοινωνικοί εταίροι", με τη ΓΣΕΕ, τον ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις να ανακοινώνουν αύριο από κοινού με την υπουργό Απασχόλησης Φ. Πάλλη Πετραλιά τη διαχείριση 50 εκατ. ευρώ που επίσης αφορούν την εκτέλεση προγραμμάτων κατάρτισης για ανέργους.
Αύριο, σε προγραμματισμένη κοινή συνέντευξη Τύπου, ΓΣΕΕ και ΣΕΒ θα ανακοινώσουν επιχειρησιακό πρόγραμμα απασχόλησης, στο οποίο συμμετέχουν με ποσοστό 40% η ΓΣΕΕ και με 60% οι εργοδοτικές οργανώσεις.
Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη εβδομάδα ο ΟΑΕΔ με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου αποφάσισε την παράταση για 12 επιπλέον μήνες του προγράμματος Stage στους ΟΤΑ και τις Νομαρχίες. Το πρόγραμμα καταρτίστηκε τον Ιούλιο του 2007 για την τοποθέτηση 8.000 ανέργων, ηλικίας 22 έως 40 ετών με διάρκεια 18 μήνες. Στην παράταση των 12 μηνών μπορούν να συμμετάσχουν και όσοι είχαν ολοκληρώσει τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα πριν από τη δημοσίευση της απόφασης του Δ.Σ. Η κάλυψη της δαπάνης για την υλοποίηση του συγκεκριμένου προγράμματος γίνεται εξ ολοκλήρου από τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ, δηλαδή και από χρήματα των εργαζομένων, ενώ, όπως είναι γνωστό, οι εντασσόμενοι στα προγράμματα Stage απασχολούνται με το απαράδεκτο καθεστώς της ανασφάλιστης εργασίας.
(αφιέρωμα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας της 31-5-09)
Τι ισχύει για δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, ελεύθερους επαγγελματίες αλλά και ασφαλισμένους στον ΟΓΑ
Είναι ένα από τα μεγάλα διλήμματα των ανδρών όταν πλησιάζει η ώρα της σύνταξης. Πρέπει να αναγνωρίσουν τον χρόνο της στρατιωτικής τους θητείας; Το enet.gr, παρουσιάζει έναν πλήρη οδηγό με λεπτομέρειες και παραδείγματα που δίνουν σαφείς απαντήσεις σε όλους τους ασφαλισμένους, ανεξάρτητα από το ταμείο στο οποίο έχουν ασφαλιστεί.
του Γ. Κουτρουμάνη*
Ανάλογα με το ασφαλιστικό ταμείο στο οποίο έχει ασφαλιστεί κάποιος, συντρέχουν και διαφορετικές προϋποθέσεις.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι, θα μάθουν περισσότερα εδώ
Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, (ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, στα ταμεία Τύπου αλλά και στα ταμεία των ΔΕΚΟ και των τραπεζών) θα κάνουν κλικ εδώ
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, (ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ δηλαδή στο πρώην ΤΕΒΕ, ΤΑΕ και ΤΣΑ) θα κάνουν κλικ εδώ
Οι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ, εδώ
Χρήσιμες θα σας φανούν και οι ακόλουθες γενικές επισημάνσεις:
1. Οι διατάξεις που ισχύουν για την αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής θητείας, είναι ενιαίες σε πολλά σημεία και προβλέπονται από το Νόμο 1358 του 1983. Στην πραγματικότητα όμως παρουσιάζονται μεγάλες διαφορές από Ταμείο σε Ταμείο, αφού είναι διαφορετικό το ποσό των εισφορών που καταβάλλεται για την αναγνώριση του χρόνου αυτού. Σημαντικές ωστόσο είναι και οι διαφορές στα οφέλη που προκύπτουν από την αναγνώριση ανάλογα με το Ταμείο στο οποίο είναι ασφαλισμένος.
2. Όταν ο ασφαλισμένος δεν έχει συμπληρώσει τις προβλεπόμενες από το Ταμείο του χρονικές προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, η αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας είναι μια σωστή επιλογή και συμφέρουσα σε όλα τα Ταμεία. Αντίθετα, όταν η αναγνώριση γίνεται με σκοπό την προσαύξηση της σύνταξης, δεν είναι πάντοτε σωστή επιλογή. Για το λόγο αυτό χρειάζεται προσοχή και η αναγνώριση πρέπει να γίνεται με κριτήριο πόσα θα πληρώσεις και ποια θα είναι η προσαύξηση της σύνταξης που θα πάρεις. Σε πολλές περιπτώσεις δεν συμφέρει η αναγνώριση.
3. Για τα Ταμεία των ανεξάρτητα απασχολούμενων (Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε., Τ.Σ.Α.Υ., Ταμείο Νομικών που σήμερα είναι στο ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων Ε.Τ.Α.Α.) ισχύουν τα ίδια που αναφέρονται και για τα άλλα Ταμεία με τη διαφορά ότι το ποσό που καταβάλλεται για την αναγνώριση, όπου δεν υπάρχουν ασφαλιστικές κατηγορίες, ανέρχεται στο 20% του ποσού επί του οποίου καταβάλλονται εισφορές για σύνταξη.
4. Όταν ένας ασφαλισμένος έχει ασφάλιση σε περισσότερα του ενός Ταμεία, έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει μόνο στο ένα από αυτά το χρόνο στρατιωτικής θητείας. Η επιλογή είναι δική του ανεξάρτητα ποιο είναι το τελευταίο Ταμείο στο οποίο έχει ασφαλιστεί.
5. Στις περιπτώσεις που ο ασφαλισμένος έχει ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω και συνταξιοδοτείται με σύνταξη αναπηρίας, η αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής θητείας για θεμελίωση του δικαιώματος απαιτεί 900 ημέρες ασφάλισης. Επίσης, όταν πρόκειται για σύνταξη χηρείας, οι απαιτούμενες ημέρες ασφάλισης είναι 900, όμως στην περίπτωση αυτή η χήρα θα πρέπει να έχει συμπληρώσει το 60ο έτος της ηλικίας της. Παιδιά που δικαιούνται σύνταξη λόγω θανάτου του πατέρα τους, μπορούν επίσης να ζητήσουν αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας του, εφόσον είχε ο θανών συμπληρώσει 900 ημέρες ασφάλισης. Στην περίπτωση αυτή, τα παιδιά, δεν θα πρέπει να έχουν υπερβεί το 18ο έτος της ηλικίας τους ή το 24ο έτος εάν σπουδάζουν.
6. Οι διατάξεις που ισχύουν για την κύρια σύνταξη, ισχύουν αναλόγως και στα Επικουρικά Ταμεία. Για την αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής θητείας στα Επικουρικά Ταμεία καταβάλλεται για κάθε μήνα το άθροισμα της εισφοράς εργαζομένου και εργοδότη. Κατά κανόνα, στα Ταμεία αυτά, συμφέρει η αναγνώριση μόνο στις περιπτώσεις που χρησιμοποιείται ο χρόνος αυτός για θεμελίωση δικαιώματος. Όπως και στα ταμεία Κύριας Ασφάλισης, για κάποιον που έχει ασφάλιση σε περισσότερα του ενός Επικουρικά Ταμεία, παρέχεται η δυνατότητα να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας μόνο στο ένα από αυτά.
Η στρατιωτική θητεία και οι ασφαλισμένοι στο δημόσιο
Πότε απαιτείται η εξαγορά και πόσο κοστίζει
Ποιοι αναγνωρίζουν τον στρατό χωρίς να πληρώσουν
Όσοι δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο, έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίσουν το χρόνο της στρατιωτικής τους θητείας ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Η αναγνώριση αυτή μπορεί να υπολογιστεί για την θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή ακόμη και για την αύξηση της σύνταξης.
Οι βασικές ερωτήσεις που θα δημιουργηθούν σε όσους είναι ασφαλισμένοι στο δημόσιο, είναι οι εξής: 1. Πώς αναγνωρίζεται ο χρόνος στρατιωτικής θητείας στο Δημόσιο;
Στην αναγνώριση του συγκεκριμένου χρόνου διακρίνουμε δύο κατηγορίες :
Αναγνώριση χωρίς καταβολή εισφορών Αναγνώριση με καταβολή εισφορών Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο που έχουν συμπληρώσει 25 συντάξιμα έτη μέχρι 31/12/1997. Για να συμπληρωθούν τα έτη αυτά συνυπολογίζεται και ο χρόνος της στρατιωτικής θητείας. Για όσους έχουν προσληφθεί μέχρι 31/12/1982 για τη συμπλήρωση της 25ετίας συνυπολογίζεται ο χρόνος δημόσιας υπηρεσίας και ο χρόνος στρατιωτικής θητείας. Για τους εργαζόμενους που προσελήφθησαν στο Δημόσιο μετά την 1/1/1983, συνυπολογίζεται ο χρόνος δημόσιας υπηρεσίας, ο χρόνος στρατιωτικής θητείας και ο χρόνος ασφάλισης σε οποιοδήποτε Ασφαλιστικό Ταμείο πριν το Δημόσιο για τη συμπλήρωση της 25ετίας.
Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο που συμπλήρωσαν ή θα συμπληρώσουν 25 συντάξιμα έτη μετά την 1/1/1998. Σε αυτή την περίπτωση οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να συνυπολογίσουν τη στρατιωτική τους θητεία στα συντάξιμα έτη εάν δεν καταβάλουν ασφαλιστικές εισφορές. Η 5ετης υπηρεσία στο Δημόσιο είναι απαραίτητη προϋπόθεση στην δεδομένη κατηγορία.
2. Πόσο κοστίζει η καταβολή των εισφορών για την αναγνώριση της θητείας;
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο που αναγνωρίζουν τη στρατιωτική θητεία με εξαγορά, θα πρέπει να καταβάλουν εισφορά ίση με 6,67% επί του βασικού μισθού όπως αυτός διαμορφώνεται την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για αναγνώριση, για κάθε μήνα στρατιωτικής θητείας που αναγνωρίζεται.
3. Τι ισχύει για όσους έχουν ασφαλιστεί μετά την 1η Ιανουαρίου 1993 στο δημόσιο;
Για όσους έχουν ασφαλιστεί μετά την 1/1/1993, ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Η διαφορά είναι ότι η εισφορά 6,67% υπολογίζεται επί του συνόλου των αποδοχών και όχι επί του βασικού μισθού.
4. Ποια δικαιολογητικά απαιτούνται για την αναγνώριση;
Πιστοποιητικό του Στρατολογικού Γραφείου στο οποίο αναφέρεται ο ακριβής χρόνος στρατιωτικής θητείας. Αίτηση στην οποία να αναφέρεται ο χρόνος που θα αναγνωριστεί ( ολόκληρος η μέρος αυτού ) Πιστοποιητικό υπηρεσιακής κατάστασης στο οποίο επισημαίνεται ο βασικός μισθός του εργαζόμενου που είναι απαραίτητος για τον υπολογισμό των εισφορών αν αυτές Και απαιτούνται.
Και μερικά παραδείγματα...
Εργαζόμενος προσελήφθη στο Δημόσιο την 1/5/1984. Πριν την πρόσληψη του εκεί είχε εργαστεί στον Ιδιωτικό Τομέα και έχει συμπληρώσει 3.000 ένσημα στο Ι.Κ.Α. Επιπλέον έχει χρόνο στρατιωτικής θητείας 24 μήνες. Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος ανήκει στην πρώτη κατηγορία και έτσι μπορεί να αναγνωρίζει το χρόνο στρατιωτικής θητείας χωρίς να πληρώσει εισφορές αφού είχε συμπληρώσει περισσότερα από 25 συντάξιμα έτη στις 31/12/1997, μαζί με το χρόνο στρατιωτικής θητείας. Εργαζόμενος που προσελήφθη στο Δημόσιο την 1/4/1976, έχει πριν την πρόσληψή του 28 μήνες στρατιωτικής θητείας. Ο βασικός μισθός είναι 1.350 ευρώ κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής του θητείας για κύρια σύνταξη. Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος οφείλει να καταβάλλει για το ποσό των 90 ευρώ (1.350 x 6,67%) για κάθε μήνα που θα αναγνωρίσει. Έτσι, λοιπόν, για να αναγνωρίσει τον χρόνο στρατιωτική θητείας του (28 μήνες) θα καταβάλει εισφορές ίσες με το ποσό των 2.520 ευρώ περίπου. Εργαζόμενος έχει 2 έτη στρατιωτικής θητείας πριν από την πρόσληψή του στο Δημόσιο (1/2/1973). Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού του δικαιώματος και την προσαύξηση της σύνταξής του θα αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας χωρίς να καταβάλει εισφορές. Αυτό εξηγείται γιατί 31/12/1997 έχει συμπληρώσει 25 συντάξιμα έτη μαζί με τα 2 έτη στρατιωτική θητείας δηλαδή ανήκει στην πρώτη κατηγορία.
Παρατηρήσεις
Ο εργαζόμενος έχει την δυνατότητα να αναγνωρίζει το χρόνο αυτό όποτε ο ίδιος επιθυμεί. Βέβαια είναι προς συμφέρον του η αναγνώριση να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα γιατί ο βασικός μισθός που είναι και η βάση για τον υπολογισμό της καταβολής των εισφορών (αν αυτές απαιτούνται), αυξάνεται ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας. Όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο έχουν συμφέρον να αναγνωρίσουν το χρόνο της στρατιωτική τους θητείας σε όποια από τις δύο κατηγορίες και αν ανήκουν. Υπάρχουν κάποιες ακραίες περιπτώσεις που η αναγνώριση αυτή δεν συμφέρει όπως π.χ. όταν ο εργαζόμενος έχει 40 έτη δημόσιας υπηρεσίας οπότε δεν τίθεται θέμα προσαύξησης της σύνταξής του και έτσι δεν υπάρχει λόγος αναγνώρισης του χρόνου της στρατιωτικής θητείας. Ο εργαζόμενος σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να πάρει σύνταξη σε μικρότερη ηλικία με την αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής θητείας σε σχέση με εκείνη που θα έπαιρνε εάν δεν αναγνώριζε τον χρόνο αυτό. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο εργαζόμενος κερδίζει χρόνο ίσο με αυτό που αναγνωρίζει. Η πληρωμή του ποσού για την αναγνώριση μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: εφάπαξ με έκπτωση 10% σε μηνιαίες δόσεις που δεν μπορούν να υπερβούν τους μήνες οι οποίοι αναγνωρίζονται.
Πως μπορεί να αξιοποιήσει ο μισθωτός, τα χρόνια του στρατού
Τι ισχύει για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ, στα ταμεία των ΔΕΚΟ και των τραπεζών καθώς και στα ταμεία Τύπου
Οι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, στα ταμεία των ΔΕΚΟ και των Τραπεζών καθώς και στα ταμεία Τύπου, μπορεί να αξιοποιήσουν τα χρόνια του στρατού για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού τους δικαιώματος αλλά και για την προσαύξηση της σύνταξής τους. Βέβαια, η λύση είναι μία: να πληρώσουν.
Η αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας γίνεται οποτεδήποτε από τον εργαζόμενο αρκεί να υπάρχει ασφάλιση στο συγκεκριμένο Ταμείο. Διακρίνουμε όμως δύο περιπτώσεις σε σχέση με την αξιοποίηση του χρόνου που αναγνωρίζεται:
Ο χρόνος στρατιωτικής θητείας που αναγνωρίστηκε χρησιμοποιείται σε κάθε περίπτωση για την προσαύξηση της σύνταξης.
Ο χρόνος στρατιωτικής θητείας που αναγνωρίστηκε συνυπολογίζεται για να θεμελιωθεί συνταξιοδοτικό δικαίωμα, εφόσον ο εργαζόμενος έχει συμπληρώσει το 58 έτος της ηλικίας του και 3600 ημέρες ασφάλισης. Εξαίρεση από τον κανόνα αυτό αποτελούν οι εργαζόμενοι, ασφαλισμένοι στο Ι.Κ.Α., οι οποίοι έχουν συμπληρώσει 7.500 ένσημα σε Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και βγαίνουν σε σύνταξη με συνολικό αριθμό 10.500 ενσήμων. Στην περίπτωση αυτή για τη συμπλήρωση των 10.500 ενσήμων συνυπολογίζεται και ο χρόνος στρατιωτικής θητείας που θα αναγνωριστεί ακόμη και σε ηλικία κάτω των 58 ετών.
Ερ: Πόσο κοστίζει η καταβολή των εισφορών για την αναγνώριση της θητείας;
Ο εργαζόμενος καταβάλει για κάθε μήνα αναγνώρισης εισφορές που ανέρχονται στο 20% του μισθού που έχει τον προηγούμενο μήνα από εκείνον που υπέβαλε την αίτηση για την αναγνώριση. Οι αποδοχές επί των οποίων υπολογίζεται το ποσό που θα πληρώσει ο εργαζόμενος δεν μπορεί να είναι μικρότερες από το 25πλάσιο του ημερομίσθιου του ανειδίκευτου εργάτη. Επίσης δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερες από το ποσό της ανώτερης ασφαλιστικής κλάσης που ισχύει κάθε φορά στο Ι.Κ.Α (2400 ευρώ περίπου σήμερα ). Η καταβολή του ποσού μπορεί να γίνει με δύο τρόπους
εφάπαξ με έκπτωση 15%
σε μηνιαίες δόσεις που δεν μπορούν να υπερβαίνουν τον αριθμό των μηνών που αναγνωρίζονται.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:
Ασφαλισμένος στο Ι.Κ.Α. μπορεί να βγει σε σύνταξη χωρίς να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν τον συμφέρει να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας για να πάρει καλύτερη σύνταξη. Έχει 10.000 ένσημα σε ηλικία 62 ετών και συντάξιμες αποδοχές 1.200 ευρώ. Στην περίπτωση αυτή ο εργαζόμενος θα πρέπει να γνωρίζει ότι για κάθε χρόνο που θα αναγνωρίσει από τη στρατιωτική του θητεία θα πληρώσει 2.900 ευρώ περίπου και θα έχει προσαύξηση στη σύνταξή του 30 ευρώ το μήνα περίπου. Αυτά, λοιπόν, είναι τα δεδομένα και με βάση αυτά θα πρέπει να αποφασίσει ο εργαζόμενος εάν θα αναγνωρίσει ή όχι το χρόνο στρατιωτικής θητείας.
Ασφαλισμένος στο Ι.Κ.Α. έχει συμπληρώσει 9.900 ένσημα και το 58ο έτος της ηλικίας του. Η στρατιωτική του θητεία είναι 24 μήνες. Ο μηνιαίος μισθός του είναι 1.200 ευρώ και επιθυμεί να συνταξιοδοτηθεί το συντομότερο δυνατόν. Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος, λοιπόν, μπορεί να βγει σε σύνταξη άμεσα, εφόσον αναγνωρίσει από το χρόνο της στρατιωτικής του θητείας, τουλάχιστον όσο χρόνο χρειάζεται για να συμπληρώσει τα 10.500 ένσημα που απαιτούνται από το Ταμείο του για συνταξιοδότηση στο 58ο έτος της ηλικίας. Για την αναγνώριση αυτή θα πληρώσει 240 ευρώ για κάθε μήνα, δηλαδή 4.800 ευρώ για 20 μήνες (20 x 30 = 600 ημέρες), προκειμένου να συμπληρωθούν οι 10.500 ημέρες ασφάλισης και να χορηγηθεί η σύνταξη.
Ασφαλισμένος του Ι.Κ.Α. έχει συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας του και 10.200 ένσημα. Από τα ένσημα αυτά 7.500 είναι στο καθεστώς των Βαρέων και Ανθυγιεινών επαγγελμάτων. Έχει υπηρετήσει 24 μήνες στρατιωτικής θητείας. Για να συνταξιοδοτηθεί άμεσα ο συγκεκριμένος εργαζόμενος μπορεί να αναγνωρίσει από το χρόνο στρατιωτικής θητείας 10 μήνες (300 ημέρες) οπότε συμπληρώνει τα 10.500 ένσημα και παίρνει τη σύνταξή του (10.500 ένσημα από τα οποία 7.500 στα Βαρέα και ηλικία 55 ετών σύμφωνα με τον κανονισμό του Ι.Κ.Α.).
Εργαζόμενος στην Εθνική Τράπεζα έχει συμπληρώσει 33 έτη ασφάλισης και μπορεί να συνταξιοδοτηθεί χωρίς όριο ηλικίας. Έχει υπηρετήσει 28 μήνες στρατιωτική θητεία. Συμφέρει στην περίπτωση αυτή η αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας για προσαύξηση της σύνταξης; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από το ύψος των συντάξιμων αποδοχών που έχει ο εργαζόμενος. Στην περίπτωση που φτάνει το ανώτερο ποσό σύνταξης που χορηγεί το Ταμείο του ασφαλώς δεν συμφέρει η αναγνώριση. Εάν οι συντάξιμες αποδοχές του είναι για παράδειγμα 1.500 ευρώ, τότε θα πρέπει να γνωρίζει ότι, με βάση τα ισχύοντα σήμερα, θα πληρώσει για κάθε χρόνο στρατιωτικής θητείας που θα αναγνωρίσει ένα ποσό 3.600 ευρώ περίπου. Η μηνιαία προσαύξηση που θα έχει στο ποσό της σύνταξής του στην ίδια περίπτωση θα είναι 34 ευρώ περίπου. Μάλλον ασύμφορη ως επιλογή η οποία εξαρτάται και από την ηλικία του ασφαλισμένου.
Άνεργος για πολλά χρόνια έχει συμπληρώσει 4.000 ένσημα στο Ι.Κ.Α. και ηλικία 65 ετών. Έχει υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και αναρωτιέται πώς θα πάρει σύνταξη, αφού απαιτούνται 4.500 ένσημα (ημέρες ασφάλισης). Στην περίπτωση αυτή ασφαλώς το μόνο που έχει να κάνει είναι να αναγνωρίσει από το χρόνο στρατιωτικής θητείας όσο χρειάζεται για να συμπληρώσει 4.500 ημέρες ασφάλισης, οπότε στη συνέχεια παίρνει σύνταξη.
Ασφαλισμένος στο Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ. (Ταμείο Τύπου) έχει συμπληρώσει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης και 30 έτη ασφάλισης. Συμφέρει να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής του θητείας; Στο ερώτημα αυτό η απάντηση εξαρτάται από το ύψος των αποδοχών που έχει ο εργαζόμενος. Εάν με τα χρόνια ασφάλισης που έχει, εξασφαλίζει το ανώτερο ποσό σύνταξης που χορηγεί το Ταμείο του, δεν έχει κανένα λόγο να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας. Εκείνο που θα πρέπει να γνωρίζει ο συγκεκριμένος εργαζόμενος, είναι ότι για κάθε μήνα που αναγνωρίζει πληρώνει 20% περίπου επί των αποδοχών του, Η προσαύξηση που θα έχει κάθε μήνα στη σύνταξή του θα είναι 3% επί των συντάξιμων αποδοχών του.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:
Η αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής θητείας είναι πάντοτε μια συμφέρουσα επιλογή όταν με το χρόνο αυτό συμπληρώνονται οι χρονικές προϋποθέσεις που προβλέπονται για την καταβολή της σύνταξης ( θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος). Για πολλούς οι διατάξεις αυτές, που δίνουν τη δυνατότητα αναγνώρισης, είναι συμφέρουσες αφού διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να πάρουν σύνταξη ή θα έπαιρναν τη σύνταξή τους μετά από 1-2 ή και περισσότερα χρόνια.
Όταν ο χρόνος στρατιωτικής θητείας πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για προσαύξηση της σύνταξης, ειδικά για τους ασφαλισμένους του Ι.Κ.Α, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, αφού η αναγνώριση αυτή σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι συμφέρουσα. Αυτό ισχύει για όσους παίρνουν συντάξεις με τα κατώτερα όρια και γενικότερα για όσους έχουν χαμηλές αποδοχές και λίγα χρόνια ασφάλισης.
Ο χρόνος στρατιωτικής θητείας δεν συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση των 11.100 ενσήμων και συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας. Επίσης ο χρόνος αυτός δεν συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση των 3.500 ενσήμων για την χορήγησης της αναλογικής σύνταξης.
Για εργαζομένους που υπάγονται σε διαδοχική ασφάλιση σε δύο ή περισσότερα Ταμεία, παρέχεται η δυνατότητα αναγνώρισης του χρόνου στρατιωτικής θητείας μόνο στο ένα από τα ταμεία αυτά. Ο εργαζόμενος έχει την δυνατότητα ο ίδιος να επιλέξει το Ταμείο στο οποίο θα κάνει την αναγνώριση.
Η αξιοποίηση της στρατιωτικής θητείας από τους ελεύθερους επαγγελματίες
Υπό προϋποθέσεις, ο στρατός μπορεί να συνυπολογιστεί και για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος
Οι ασφαλισμένοι στον Ο.Α.Ε.Ε -το ταμείο των ελεύθερων επαγγελματιών το οποίο προήλθε από τη συγχώνευση του ΤΕΒΕ, του ΤΑΕ και του ΤΣΑ- μπορούν να αναγνωρίσουν το χρόνο στρατιωτικής θητείας μόνο με καταβολή των προβλεπόμενων ασφαλιστικών εισφορών, δηλαδή με εξαγορά.
Οι βασικές πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες προκειμένου να αξιοποιήσουν σωστά τη στρατιωτική τους θητεία, είναι οι εξής;
1. Πώς αξιοποιείται ο αναγνωρισμένος χρόνος;
ο χρόνος που αναγνωρίζεται συνυπολογίζεται για θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος , εφόσον ο εργαζόμενος έχει συμπληρώσει το 58 έτος της ηλικίας του και 3.600 ημέρες ασφάλισης (12 έτη) ο χρόνος που αναγνωρίζεται συνυπολογίζεται σε κάθε περίπτωση για την προσαύξηση της σύνταξης.
2. Πόσο κοστίζει η καταβολή των εισφορών για την αναγνώριση της θητείας;
Για την αναγνώριση του χρόνου στρατιωτικής θητείας στο συγκεκριμένο Ταμείο, θα πρέπει να καταβληθεί ποσό ίσο με εκείνο που καταβάλλει ο ασφαλισμένος στον κλάδο σύνταξης κατά την περίοδο υποβολής της αίτησης. Στον συγκεκριμένο οργανισμό υπάρχουν υποχρεωτικές και προαιρετικές κατηγορίες με βάση τις οποίες γίνεται η ασφάλιση των ελεύθερων επαγγελματιών. Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να πληρώσει το ποσό που αντιστοιχεί στην ασφαλιστική κατηγορία με την οποία ασφαλίζεται.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:
Ασφαλισμένος στο Τ.Ε.Β.Ε. και σήμερα Ο.Α.Ε.Ε., έχει συμπληρώσει το 60ο έτος της ηλικίας του και 33 χρόνια ασφάλισης. Έχει υπηρετήσει δύο έτη στρατιωτικής θητείας και διερωτάται εάν θα πρέπει να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας ή όχι. Η απάντηση στην περίπτωση αυτή είναι ότι συμφέρει οπωσδήποτε η αναγνώριση ανεξάρτητα με το εάν παραμείνει στην ασφάλιση ή θελήσει να συνταξιοδοτηθεί. Μπορεί, λοιπόν, να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας και να συνταξιοδοτηθεί άμεσα. Μπορεί επίσης να αναγνωρίσει το χρόνο αυτό και να συνταξιοδοτηθεί τα επόμενα χρόνια με μια καλή προσαύξηση στη σύνταξή του.
Ασφαλισμένος στον Ο.Α.Ε.Ε., σήμερα έχει συμπληρώσει 15 έτη ασφάλισης και το 65ο έτος της ηλικίας του και μπορεί να συνταξιοδοτηθεί. Έχει υπηρετήσει για 2 έτη στρατιωτικής θητείας και διερωτάται εάν θα πρέπει να τα αναγνωρίσει. Στην περίπτωση αυτή δεν είναι σίγουρο ότι συμφέρει η αναγνώριση. Εξαρτάται από τις ασφαλιστικές κατηγορίες στις οποίες είχε ασφαλιστεί για όλη την περίοδο. Εάν το ποσό της σύνταξης που δικαιούται με βάση τις ασφαλιστικές κατηγορίες είναι μικρότερο του κατώτατου ορίου σύνταξης που δίνεται από το Ταμείο δεν συμφέρει η αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας.
Ασφαλισμένος στο Ταμείο Εμπόρων και σήμερα στον Ο.Α.Ε.Ε. έχει συμπληρώσει 35 έτη ασφάλισης και μπορεί να συνταξιοδοτηθεί αφού έχει συμπληρώσει και το 60ο έτος που απαιτείται με βάση τις διατάξεις του Ο.Α.Ε.Ε. Διερωτάται εάν θα πρέπει να αναγνωρίσει το χρόνο της στρατιωτικής του θητείας για προσαύξηση στη σύνταξή του. Η απάντηση είναι ότι συμφέρει η αναγνώριση αφού για κάθε έτος πάνω από τα 35, οι πρώην ασφαλισμένοι του Ταμείου Εμπόρων και σήμερα του Ο.Α.Ε.Ε. παίρνουν προσαύξηση 5% στη σύνταξή τους.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:
Η πληρωμή για την αναγνώριση μπορεί να γίνει με δύο τρόπους : εφάπαξ με έκπτωση 15% ή σε μηνιαίες δόσεις που δεν μπορούν να είναι περισσότερες από τους μήνες που αναγνωρίζονται.
Ο χρόνος στρατιωτικής θητείας που αναγνωρίζεται δεν συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση των 37 ετών και συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας. Επίσης δεν συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση των 11,5 ετών πού απαιτούνται για τη χορήγηση αναλογικής σύνταξης.
Τι να κάνουν όσοι ντύθηκαν στα χακί και είναι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ
Για όσους έχουν ασφαλιστεί στον ΟΓΑ παρέχεται η δυνατότητα αναγνώρισης του χρόνου στρατιωτικής θητείας με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν και για τα άλλα Ταμεία.
Πόσο κοστίζει η καταβολή των εισφορών για την αναγνώριση της θητείας; Για να αναγνωρίσει το χρόνο στρατιωτικής θητείας ο ασφαλισμένος του Ο.Γ.Α, θα πρέπει να πληρώσει, για κάθε μήνα, το άθροισμα της μηνιαίας εισφοράς εργαζομένου και εργοδότη (ή κράτους) που αντιστοιχεί στην 5η ασφαλιστική κατηγορία του Κλάδου Κύριας Ασφάλισης του Ο.Γ.Α.. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε μήνα θητείας, με βάση τα σημερινά δεδομένα, θα χρειαστεί να καταβληθεί εισφορά περίπου 190 ευρώ.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:
Όπως σε όλα τα Ταμεία έτσι και στον Ο.Γ.Α., συμφέρει οπωσδήποτε η αναγνώριση όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ο χρόνος αυτός για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Αντίθετα, δεν συμφέρει, κατά κανόνα, η αναγνώριση όταν ο χρόνος στρατιωτικής θητείας πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για προσαύξηση της σύνταξης. Αυτό προκύπτει από το ποσό που θα χρειαστεί να πληρώσει κάποιος και το ποσό της σύνταξης που θα πάρει ο ίδιος από την αναγνώριση αυτή. Το ποσό, λοιπόν, που θα καταβάλλει για να αναγνωρίσει ένα έτος στρατιωτικής θητείας θα είναι 2.300 ευρώ περίπου, ενώ το επιπλέον ποσό που θα παίρνει το μήνα στη σύνταξη του, πάντοτε με βάση τα σημερινά δεδομένα, θα είναι 20 ευρώ περίπου.
* Ο Γ. Κουτρουμάνης, είναι πρόεδρος των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία
Ένας «ιδιόρρυθμος» ιδεολογικά όρος, η «οικονομία των αναγκών» αποτελεί ένα από τους πυλώνες της προγραμματικής συμβολής του ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ .Οι συζητήσεις ανέβηκαν στο κόκκινο στην, δυστυχώς, ολιγοήμερη συζήτηση του προγράμματος, έκτοτε έχουν τοποθετηθεί στο συρτάρι.
Η ανακίνηση του θέματος με την «ανακάλυψη» της ΗΘΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (BANCA ETICA) Ιταλία, ως μη, καπιταλιστικού μοντέλου λειτουργίας και ελπίδας ρεαλιστικής προσέγγισης του στόχου, δίνει ευκαιρία για συζήτηση που πρέπει να παραμένει ανοιχτή.
Είχα την τύχη, να παρακολουθήσω αναλυτική παρουσίαση της (Μπολώνια 2006), να δω συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα της, σε κοινωνικές επιχειρήσεις σε Νάπολι και Μπολώνια. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα πρωτοβουλίας, μιας ισχυρής κοινωνίας των πολιτών, που δυστυχώς δεν ενδημεί στην ατομικοκεντρική Ελληνική κοινωνία.
Η "BANCA ETICA" αποτελεί απάντηση του τρίτου (κοινωνικού τομέα), στις ανεξέλεγκτες χρηματαγορές, την κυριαρχία του τραπεζικού συστήματος μετά το '80, με τη δημιουργία μιας τράπεζας όπου κυρίαρχο στοιχείο θα είναι οι άνθρωποι, οι ανάγκες τους, η ισόρροπη ανάπτυξη και παραγωγή και όχι το κέρδος και η συσσώρευση χρήματος.
Προϊόν προσπάθειας 5 ετών, υπέρβασης τεράστιων νομικών και οικονομικών δυσκολιών που έθετε το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα, αποτελεσματικής πολιτικής στήριξης από ΜΚΟ και δημοσιογραφικό κόσμο. Υπήρξαν 7.000 συγκεντρώσεις για την προσέλκυση «ηθικών» επενδυτών από 22 Πανιταλικά Κοινωνικά δίκτυα και 78 Οργανισμούς (Συνδικάτα, Φιλανθρωπικές Οργανώσεις, Κοινωνικές επιχειρήσεις, Οικολογικές κινήσεις. κ.λπ.).
Στο αρχικό κεφάλαιο 26.000.000 ευρώ συμμετείχαν 11.000 πολίτες και 2.000 οργανώσεις. Σήμερα 400.000.000 ευρώ κεφάλαια και χρηματοδοτεί έργα 300.000.000 ευρώ. Ο επενδυτής δηλώνει αν θέλει τόκο (0-1%), προτείνει πεδία για να επενδυθούν τα χρήματά του (π.χ. αγροτοτουρισμός, βιολογικά προϊόντα, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.). Υπάρχουν επίσης δομές περιφερειακού κοινωνικού ελέγχου και αξιολόγησης των επενδύσεων.
Η τράπεζα λειτουργεί με το ελάχιστο δυνατό κόστος και δανείζει 0-3% πάνω στο επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Είναι μέρος ενός παγκόσμιου Δικτύου Εναλλακτικών Τραπεζών - INAISE (1), Ευρωπαϊκό μέρος FEBEA.
Σοβαρή συζήτηση για την «οικονομία των αναγκών» προϋποθέτει ουσιαστική συζήτηση για την λειτουργία της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, του περίφημου τρίτου τομέα, (Ε.Ε. 10.000.000 απασχολούμενοι) .
Η πολυτυπία, οι διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις στους όρους λειτουργίας του, ίσως μας έβγαζαν από την χώρα του «άσπρου μαύρου», που φαίνεται να διατρέχει ενίοτε την πολιτική μας σκέψη.
Παρά τις αξιοπρόσεκτες δράσεις του Κοινωνικού Τομέα στη Λατινική Αμερική, ισχυρή κοινοτική παράδοση των ιθαγενών, δύο μοντέλα κυριαρχούν. Το αμερικανικό - κύρια εθελοντισμός μεσοαστικών εύπορων κοινωνικών στρωμάτων υποστήριξης σε ευπαθείς ομάδες και προστασία περιβάλλοντος και το ευρωπαϊκό-αύξηση απασχόλησης από τις δημιουργούμενες δομές και επιχειρήσεις των ευπαθών κοινωνικών ομάδων.
Αξιοποιώντας κείμενα του ΕΚΚΕ, (κυρίως των Δ. Ζιώμα και Δ. Χατζαντώνη (2)) για το forum της Κοινωνίας και Αλληλέγγυας Οικονομίας, παρατηρούμε ότι την τελευταία εικοσαετία, στις αναπτυγμένες χώρες, σημειώθηκε σημαντική ανάπτυξη του επονομαζόμενου "Τρίτου Τομέα" - ο οποίος συχνά αναφέρεται ως "Κοινωνική Οικονομία" ή "Μη Κερδοσκοπικός Τομέας".
Περιλαμβάνει μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, κοινωνικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμούς και ενώσεις, που στηρίζονται στην αυτοοργάνωση,, στην εθελοντική προσφορά υπηρεσιών και προσπαθεί να καλύψει «κενά» που αφήνουν μεγάλα τμήματα ζήτησης αγαθών και υπηρεσιών, - κοινωνικού,οικολογικού και πολιτισμικού χαρακτήρα-που η παραγωγή και η διάθεση από τους μηχανισμούς της ελεύθερης αγοράς κρίνεται ασύμφορη, η δε παροχή από το κράτος πολλές φορές ανέφικτη.
Στην Ελλάδα ακόμη και η ιδέα ότι, πρωτοβουλίες «μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα» που αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια συνιστούν ένα «διακριτό τομέα», δεν συναντιέται συχνά στον δημόσιο διάλογο. Κοινή διαπίστωση ότι οι όποιες προσπάθειες, προσκρούουν, στην έλλειψη ενός κατάλληλου και ευέλικτου πλαισίου για τη θεσμική, διοικητική και χρηματοδοτική στήριξη των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνονται.
Σήμερα δραστηριοποιούνται περίπου 110 γυναικείοι συνεταιρισμοί, Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Περιορισμένης Ευθύνης, Ταμεία Αλληλοβοήθειας, Κοινωνικές Επιχειρήσεις διαφόρων νομικών τύπων (Αστικές μη Κερδοσκοπικές Εταιρείες., αστικοί συνεταιρισμοί κ.λπ.), που δημιουργούνται κυρίως από άτομα που βιώνουν διακρίσεις, πολλές φορές συνεργαζόμενοι με νομικά πρόσωπα.
Κρίσιμο στοιχείο στην προσέγγιση, ανάλυση και διαμόρφωση προτάσεων για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία, αποτελεί η δυνατότητα υλοποίησης τους σε μίκρο-επίπεδο. Αυτό το ελκτικό «από τα κάτω», που χωρίς ψευδαισθήσεις άμεσων ολικών ανατροπών, δημιουργεί ψήγματα εναλλακτικών συνειδήσεων και συμπεριφορών, αντιστοιχώντας στην ωρίμανση αντικειμενικών αλλά κυρίως υποκειμενικών παραγόντων.
Εγκαταλείποντας αντιλήψεις «κατάληψης εξ εφόδου των χειμερινών ανακτόρων», μετατρεπόμαστε σε ζηλωτές μιας διαρκούς πορείας μεταρρυθμίσεων και ρήξεων σε κοινωνικό, οικονομικό αλλά και πολιτισμικό επίπεδο, με οικολογικό πρόσημο.
Επιδιώκοντας να προωθήσουμε μια νέα κοινωνικής συνείδηση, διεκδίκησης μιας «οικονομίας των αναγκών», διαπιστώνουμε ότι το «τοπικό» παραμένει προνομιακό επίπεδο πειραματισμού. Η Αυτοδιοίκηση και οι απόψεις μας για ουσιαστική αποκέντρωση, αποτελούν κομβικό παράγοντα επιτυχίας του εγχειρήματος.
Θα επιδιώξουμε τη συμμετοχή μας, με όρους και κυρίως σαφείς προγραμματικούς στόχους, στην άσκηση και διαχείριση των τοπικών πολιτικών;
Θα αναλάβουν οι αυτοδιοικητικές κινήσεις μας, την ευθύνη αποτύπωσης, ιεράρχησης και κατάθεσης προτάσεων επίλυσης, μερικώς έστω, προβλημάτων κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, διακρίσεων και αποκλεισμών;
Θα ήταν αφελές να ταυτίσουμε το όραμα «της οικονομίας των αναγκών» με την «κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Θεωρώ όμως ότι αποτελεί την εγγύτερη μορφή, πειραματισμού και κατανόησης των αντιλήψεων μας στο σήμερα.
Βασικό πεδίο παρεμβάσεων της κοινωνικής οικονομίας αποτελεί και η «πράσινη ανάπτυξη και απασχόληση. Ξεπερνώντας αντιλήψεις, ότι είναι μόνο «χάντρες για τους ιθαγενείς» και το «νέο πλαίσιο καπιταλιστικής αναγέννησης», θα δούμε ένα κόσμο πολλαπλών δυνατοτήτων παρέμβασης και κυρίως στην αλλαγή κουλτούρας της καθημερινής ζωής.
Παραμένουμε σταθερά το κόμμα με την ισχυρότερη οικολογική διάσταση αλλά δυστυχώς αυτό δεν εντυπώνεται, με την αναγκαία ένταση, στη διαμόρφωση της ιδεολογικής ταυτότητας μελών και φίλων μας, δεν αποτυπώνεται όσο θα έπρεπε στην καθημερινή πρακτική τους.
Με βάση τα προβλήματα του 21ου αιώνα, σημαντικό παράγοντα των νέων πολυμερών διεθνών δράσεων αποτελεί η περιβαλλοντική ισορροπία. Οι δεσμεύσεις για την επίτευξη στόχων όπως προώθησης της «κοινωνίας της ανακύκλωσης», των ΑΠΕ, διαχείρισης φυσικών και υδάτινων πόρων, προστασίας οικοσυστημάτων, διαμορφώνουν το περιβάλλον υλοποίησης τους,
Ενδεικτικά αναφέρω τομείς που υπάρχει παγκόσμια εμπειριών θετικών εφαρμογών και λύσεων που βελτιώνουν το καθημερινό επίπεδο διαβίωσης του πολίτη
Ενεργειακή διαχείριση κτιρίων, Παρατηρητήρια μέτρησης και έλεγχου ρύπων.
Είναι φανερό ότι η επίτευξη κοινωνικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης, απαιτεί κεντρικές δημόσιες θεσμικοοικονομικές παρεμβάσεις, δραστηριοποίηση της Αυτοδιοίκησης, τη συνέργια, σχεδιασμού και υλοποίησης, συνδικάτων, ιδιωτικού, δημόσιου τομέα, κοινωνίας των πολιτών.
Η συμμετοχή των επιχειρήσεων που θα προσφέρουν, «πράσινα» προϊόντα και υπηρεσίες με απασχόληση σε συνθήκες εργασιακής και περιβαλλοντικής ποιότητας, θέσεις δουλειάς σε ευάλωτες κοινωνικά ομάδες, θα ανταμείβεται από την προτίμηση της περιφερειακής και τοπικής αγοράς. (πιστοποιημένα Μητρώα Ποιότητας, Σήμα κ.λπ.)
Μια τέτοια προσπάθεια θα αναδείξει μια άλλη αντίληψη για την κοινωνική εταιρικότητα - που πρέπει να επιδιώκουμε και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, με τις κοινωνικές ομάδες που προγραμματικά αναφέρουμε ως δυνάμεις μετασχηματισμού - σε αντιπαράθεση με τη φιλάνθρωπη «κοινωνική εταιρική ευθύνη» που προωθούν οι δυνάμεις μιας νεοφιλελεύθερης συναίνεσης
Έργο δύσκολο - απαιτεί ένα επιστημονικά συγκροτημένο και ολοκληρωμένο τοπικό σχεδιασμό, κουλτούρα κοινωνικής διαβούλευσης και κινηματικής δράσης, ανάληψης ευθυνών και όχι μόνο καταγγελίας και «αίτησης» προνομίων και παροχών - αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά προκλητικό και ενδιαφέρον. Έχουμε τις δυνατότητες, ας το προσπαθήσουμε.
(1) INAISE Διεθνής Ένωσης Επενδυτών, εναλλακτικής χρηματοδότησης, 30 μέλη στην Ευρώπη, «ηθικών» τραπεζών κοινωνικής ευθύνης, σημαντικότερο μέλος TRIODOS BANK, κύκλος εργασιών 4 δισ.ευρώ - δάνεια 2 δισ.ευρώ το 2004, σε επιχειρήσεις κοινωνικού χαρακτήρα. Σχεδιάζεται δημιουργία Παγκόσμιου Κοινωνικού Χρηματοδοτικού Δικτύου καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού στις μητροπόλεις και ανάπτυξης των περιφερειακών κρατών.
(2) για όσους θα ήθελαν περισσότερες πληροφορίες για την Kοινωνική και Aλληλέγγυα Oικονομία στους ιστοτόπους, www.ekke.gr, www.eetaa.gr, www.equal-greece.gr,
που άνοιξαν για πρώτη φορά την πόρτα της απορρύθμισης των κλαδικών συμβάσεων παρέχοντας τη δυνατότητα στους εργοδότες σε περιοχές με υψηλή ανεργία να καταβάλουν μισθούς χαμηλότερους από τους ισχύοντες στον κλάδο, μέχρι του επιπέδου του γενικού κατώτατου μισθού. Οι ρυθμίσεις αυτές μπορούσαν να εφαρμοσθούν στο πλαίσιο των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης, με επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις και με ατομικές συμβάσεις εργασίας για την περίοδο 1998-2001.
